Het snoepje

six assorted color lollipops

Photo by rawpixel.com on Pexels.com

Twijfelen. Is het iets wat jullie ook overkomt?

Mijn hart is lang gesloten geweest voor liefde. Sinds een tijdje probeer ik mij open stellen om terug die liefdespartner te vinden waar ik graag terug iets mee wil opbouwen.

Maar ik heb niet het gevoel dat dit van een leien dakje gaat. Het is niet het gebrek aan aandacht en ook niet aan interesse die het vinden van die persoon bemoeilijkt.

Mannen bieden zich aan in allerlei geuren en kleuren. Sommige flirten virtueel met me, andere zoeken mijn aandacht in serieuze chatgesprekken, de complimenten vliegen in het rond van knap tot heet, guitig tot speels, … je houdt het niet voor mogelijk.

Het lijkt wel alsof ze allemaal iets in de aanbieding hebben en ik het maar moet zeggen wat ik nu wens.

Maar ik lijk precies ook zelf in de aanbieding te staan. Waar positioneer ik mij in die aanbieding? Is er korting? Lig ik in het beste verkoopsvak of ergens waar niemand aan kan en stel ik word gekocht waar ga ik dan terecht komen. Zal er iemand voor altijd van mij houden of kom ik na gebruik in de vuilbak terecht. En word ik samen met anderen aangekocht of ben ik een uniek product waar iemand de moeite neemt de gebruiksaanwijzing te lezen.

Ik heb het gevoel alsof ik een snoepje ben waar naar gegrabbeld wordt en met heel veel chance kom ik bij de juiste terecht. Maar de kans lijkt me groter dat het snoepje geconsumeerd wordt en daarna er een leeg papiertje overblijft. De kans is ook groot dat ik samen met die andere snoepjes gegeten wordt. En de lege papiertjes kunnen dan samen hun verhalen delen?

Ik wil zo geen snoepje zijn. Dat vreet aan je zelfvertrouwen en telkens kom je tot de constatatie dat wat zich aanbiedt eigenlijk maar uit is op 1 smaakje maar niet in het volle snoepje.

Het is niet mij dat hen interesseert maar mijn lichaam. Kortom ik ben goed genoeg om intimiteit te delen maar als het gaat over beter leren kennen en iets opbouwen dan zijn de aanbiedingen zeer vlug verdwenen en zegt Messenger niets meer. De stilte zegt meer dan woorden.

Het snoepje twijfelt. Twijfelt of het wel zin heeft om zich open te stellen, om iemand binnen te laten want tot hier toe lijkt het me weinig succesvol en zeer oppervlakkig. En is het redelijk vernederend om te merken dat je zo gezien wordt en benaderd wordt.

Het snoepje wil een oprecht, eerlijk snoepje ontmoeten die de tijd wil nemen om haar te leren kennen. Maar de moed zit in haar papiertje en ze weet niet of het wel goed komt in deze wereld van daten en relaties consumeren. En zo wordt ze uiteindelijk liever een zeer klein snoepje dat liever niet meer opgemerkt wordt en terug in haar veilige statuut van alleen zijn kruipt waar het verlangen nr liefde groter wordt achter gesloten deuren.

Vlaams-Brabantse Spaghetti…

Deze ochtend overvielen mij enkele gedachten, dat gebeurt niet vaak, toegegeven. Het Barbecue-seizoen loopt stilaan op zijn einde, het regenseizoen zit er namelijk aan te komen, de dagen worden korter, het weer misschien al wat te grauw voor buitenactiviteiten, onze kalender staat leeg in oktober, mensen vragen naar activiteiten, mensen willen elkaar blijven ontmoeten in een leuke omkadering en wij willen dat blijven aanbieden maar tegelijkertijd graag al eens iets anders uitproberen.

In “jaar nul” is het namelijk belangrijk voor ons om veel bij te leren. Wat er werkt en wat er niet werkt, zijn de antwoorden op de twee belangrijkste vragen die het afgelopen jaar onze agenda bepaald hebben. Een andere bedenking van mij is dat er enkele fantastische mensen wonen in provincies die wij niet zo vaak aandoen. Om die uitspraak even kracht bij te zitten, kan ik meedelen dat wijzelf voornamelijk actief zijn geweest in West-Vlaanderen, Oost-Vlaanderen, Antwerpen en heel occasioneel al eens in Vlaams-Brabant. Zie ook wat ongeveer onze ledenverdeling overheen de provincies is:

statistieken_provincie

provincie_percentages.jpg

Gezien onze lagere activiteit in Vlaams-Brabant, de grote vraag naar meer activiteiten aldaar (ook voor Limburg, we know, working on it) en het feit dat we enkele fantastische helpers in Vlaams-Brabant hebben, zijn we momenteel op zoek naar een gastheer of gastvrouw die plek zou kunnen bieden in oktober (ter voorbereiding op ons weekendje in november) om eens een eerste try-out met ons te doen en samen een spaghetti-avond te organiseren voor een grotere groep mensen.

Bent u geïnteresseerd om eens gastheer of gastvrouw te zijn voor zo’n try-out? Of kent u een fantastische locatie waar we een grotere groep mensen kunnen neerzetten (met keuken aub) aan een – ik ga er geen doekjes om winden – zo voordelig mogelijk tarief. Zo’n try-out is belangrijk om het toekomstige succes te bepalen van ideeën die opspringen.

Alle tips of aanmeldingen als gastheer mag u doorsturen naar s4f.belgium@gmail.com. U kan natuurlijk ook steeds één van de beheerders aanspreken via messenger.

Ps: gastheren en -vrouwen worden altijd in de watten gelegd. Een belofte die we graag maken en ook hoog houden.

Wat is jouw persoonlijkheid


Als we het over karaktereigenschappen hebben, bedoelen we bepaalde psychologische karakteristieken van iemand die bepalen hoe deze persoon zich gedraagt in bepaalde situaties.

Als we het over een “moedig” iemand hebben, bedoelen we dus dat hij zich over het algemeen moedig zal gedragen.

Op het eerste gezicht lijkt het niet zo moeilijk om het karakter van iemand te omschrijven. We zien namelijk dat mensen zich over het algemeen op een voorspelbare manier gedragen.

Als X op een feestje is kijkt hij eerst de kat uit de boom, terwijl Y direct de eerste persoon aanspreekt die binnen het bereik van haar stem komt.

In principe zou je kunnen zeggen dat er niet een specifiek profiel van karaktereigenschappen bestaat dat “het best” is. Verschillende situaties vragen namelijk om verschillende karakteristieken.

Zo is het voor een programmeur handig om wat introvert te zijn, terwijl deze eigenschap voor een verkoper juist onhandig is.

Goede en slechte eigenschappen lijken eenvoudig uit elkaar te houden, maar in de praktijk kun je eigenschappen eenvoudig heretiketteren. Goede eigenschappen bevatten valkuilen en in slechte eigenschappen schuilen bijzondere kwaliteiten.

Kun jij van jezelf 3 kwaliteiten en 3 valkuilen opnoemen? Welke herken jij bij anderen hier?

Kwaliteiten

1 Vrolijk

2 Enthousiast

3 Betrouwbaar

4 Serieus

5 Optimistisch

6 Netjes

7 Dapper

8 Ontspannen

9 Actief

10 Bescheiden

11 Alert

12 Spontaan

13 Creatief

14 Belangstellend

15 Verantwoordelijk

16 Zorgzaam

17 Avontuurlijk

18 Positief

19 Luisteraar

20 Intelligent

21 Ruimdenkend

22 Royaal

23 Gevoelig

24 Organisatorisch

25 Zorgvuldig

26 Eerlijk

27 Veelzijdig

28 Flexibel

29 Duidelijk

30 Liefdevol

31 Geduldig

32 Verdraagzaam

33 Behulpzaam

34 Sterk

35 Humoristisch

36 Zelfverzekerd

37 IJverig

38 Aardig

39 Zelfstandig

40 Handig

41 Rustig

42 Behoedzaam

43 Sympathiek

44 Sociaal

45 Joviaal

46 Leergierig

47 Dapper

48 Idealistisch

49 Kranig

50 Meegaand

Valkuilen

1 Onzelfstandig

2 Brutaal

3 Verkwistend

4 Onvoorzichtig

5 Asociaal

6 Chaotisch

7 Drammerig

8 Wanhopig

9 Ontevreden

10 Streng

11 Overmoedig

12 Traag

13 Stil

14 Fanatiek

15 Opdringerig

16 Lui

17 Krenterig

18 Onhandig

19 Plagerig

20 Agressief

21 Onverschillig

22 Opschepperig

23 Arrogant

24 Jaloers

25 Perfectionistisch

26 Drammerig

27 Geremd

28 Angstig

29 Cynisch

30 Wispelturig

31 Gesloten

32 Ongeduldig

33 Bazig

34 Humeurig

35 Onrustig

36 Afwachtend

37 Loslippig

38 Klagerig

39 Slordig

40 Onzeker

41 Hebberig

42 Overbezorgd

43 Dwars

44 Overgevoelig

45 Meegaand

46 Saai

47 Egoïstisch

48 Kritisch

49 Verlegen

50 Rechtlijnig

I choose to have magic and love … goodbye fear

Nu ik zelf van de liefde geniet, valt het me op hoeveel mensen de hoop hebben opgegeven om ooit nog iemand te vinden waarvoor ze hun angst, om gekwetst te worden, opzij kunnen zetten. Ook ik was er zo eentje en had ondertussen de hoop wat laten varen… Ik had me voorgenomen een zomer zonder lief!!! Een zomer vol feestjes, veel maatjes en de liefde hoorde niet in het plaatje.

Trouwens ik had bindingsangst, bindingsangst in het kwadraat 😱😱😱 Ik flipte als een kip als iemand te dicht op mijn vel kwam… en plots… kwam ik de foute vent tegen. Hij was niet wat ik wilde, niet qua gestalte en al zeker niet in gedrag!

Tijdens latere gesprekken werd duidelijk dat ook hij de hoop had opgegeven en het hem geen barst meer kon schelen en zo kuste hij er maar duchtig op los. Tja vandaar dat ik hem maar een player vond…

En toch geraakten we aan de praat aan de hand van een topic op maandag. Singles4fun ligt wel degelijk aan de basis van dit koppel4fun! Onze chats werden steeds dieper en toen we efkes belden bleken we plots bijna 2u later te zijn 🙈. Het klikte wel degelijk en toen we voor het eerst terug voor elkaar stonden, waren er geen woorden nodig en vloeide alles spontaan in elkaar. Oooo jaaaaa, de eerste dagen had ik mijn freakmomentjes maar, alles wat hij voor me deed en de manier waarop hij naar me keek… alles stelde me op mijn gemak als ik efkes begon te freaken.

Ik was net na een eerdere poging om me voorzichtig open te stellen toch keihard tegen de muur geknald. Na de knal ben ik enkele uren zwaar onderuit gegaan, uren heb ik dierlijk liggen huilen en daarna geen enkele traan meer gelaten. Ik ben kil overeind geklauterd was verbitterd en ik voelde dat mijn hart een steen aan het worden was. Voor mezelf was dat wel een freaky vaststelling omdat ik zoveel liefde in me heb en zo kil werd, maar het was ergens mijn redding. Hierdoor heb ik geleerd dat je zelfs tegen de vlakte kan gaan, als je voorzichtig bent dus waarom niet gewoon springen als het goed voelt?

Ik kon me nu verschuilen achter deze nieuwe negatieve ervaring en de angst opnieuw gekwetst te worden maar ik heb gekozen om mijn vleugels te spreiden en me te laten vallen van een ongekende hoogte en ik geniet van mijn vlucht! Mijn hart bonst, ik straal, ik geniet, ik lach, ik omarm, ik heb lief, ik deel mijn vreugde en grijp met beide handen de tijd samen… En hij… hij kust mijn angsten weg, geen geheimen of intriges gewoon een ongecompliceerde relatie zonder drama maar met open communicatie. Soms moet ik wennen aan de overdaad aan liefde en zorg en denk ik dat ik droom maar ik focus me op het nu en geniet.

En ja het kan fout lopen, dat kan altijd, we kunnen niet in de toekomst kijken maar nu dansen we letterlijk en figuurlijk samen door deze zomer. Hopend dat er nog veel zomers samen mogen volgen…

Maak je los van je angsten en durf te vallen en ook al knal je tegen de vlakte zorg dan dat je toch hebt genoten van je vlucht… laat je hart niet verstenen 😘

Remember …”In the end, we only regret the chances we didn’t take!”

Moeilijke kinderen bestaan niet !?

Single zijn en een puber in huis, pffff, ik vind het meer dan lastig. Mijn dochter wordt 16 en ze vindt haar moeder een alien. Als je zot doet ben je marginaal, drink je een glas wijn ben je zielig, kijk je naar een man ben je wanhopig, heb je dan eens een vriend breekt ze hem volledig af, ga je uit dan kijkt ze misprijzend, blijf je thuis dan loop je in de weg.

Ik ben altijd de schuldige want ik heb haar papa verlaten. Het feit dat zijn ‘nieuwe’ vriendin (die zo nieuw dus niet was) 14 jaar jonger is dan ik, na 1 maand al mijn huis en mijn ex veroverde, maakt voor haar helemaal geen verschil.

Ik ben net een week met haar naar Spanje geweest maar het is nooit goed genoeg, we drijven uit elkaar door miscommunicatie, onmacht, frustratie.

Hoe ga je daar mee om, hoe krijg je dat terug goed?

 


 

Volgende tekst is van opvoeding specialiste Karla Mooy

Sommige mensen zeggen: ‘Moeilijke kinderen bestaan niet’.  Er is zelfs een boek dat zo heet. En daar is wat voor te zeggen. Maar  in de praktijk voelt dat vaak niet zo. Je kunt wel degelijk een ‘moeilijk kind’ hebben. Er zijn nu eenmaal kinderen (en volwassenen), die niet doen wat je verwacht. Die moeilijker zijn in de omgang dan anderen. Hoe pak je dat dan aan?

Ook al houd je zielsveel van je kind en wil je je kind niet als een moeilijk kind betitelen, toch kun je je kind als een ‘moeilijk kind’ ervaren. Je kind lijkt bijvoorbeeld onvoorspelbaar in zijn reacties, wordt snel boos of komt bazig of dwingend op je over. Het kost je bergen energie en vooral veel frustraties. Je kunt er zelfs moedeloos van worden.

Wat is er aan de hand? Inmiddels heb ik ervaren, dat veel kinderen met moeilijk gedrag kinderen zijn die worstelen met hun grip op de wereld. Ze zijn vaak gevoelig voor prikkels en hebben altijd een hoofd vol gedachten. Ze proberen grip op de wereld te krijgen door de dingen naar hun hand te zetten.

Dat lijkt egoïstisch, maar dat is het niet! Of eigenlijk ook wel, maar niet in de negatieve betekenis, die we er doorgaans aan koppelen. Ze zijn erg op hun eigen behoeftes gericht. Maar niet omdat ze jouw behoeftes niet van belang vinden. Integendeel, het zijn vaak gevoelige kinderen, die graag rekening met anderen willen houden.

Ze zijn zo op zichzelf gericht om controle te houden. Om niet overgeleverd te zijn aan onvoorspelbare gebeurtenissen. Als zij de baas zijn, geeft hen dat een gevoel van controle. Het is belangrijk om je dat te realiseren.

Dat betekent, dat je hun gedrag niet moet labelen als zelfzuchtig, maar als behoefte aan controle. Als je dat zo kunt interpreteren, helpt je dat om niet in je eigen frustratie en ergernis verstrikt te raken. Of je angst, dat je kind een onaangenaam, egoïstisch mens wordt als je niet oppast. Als je daar uit kunt blijven, is er ruimte om te horen en te zien wat je kind werkelijk nodig heeft. En kun je een conflict voorkomen.

Wat deze kinderen nodig hebben, is voorspelbaarheid en eigen inbreng. Zorg dat ze zoveel mogelijk voorbereid zijn op wat er gaat gebeuren. En geef ze zo veel mogelijk eigen inbreng in de gang van zaken thuis. Vraag naar hun behoeften en hou er rekening mee. Ook als het een behoefte is, die jou als onbegrijpelijk of onbeduidend voorkomt.

Naarmate ze ouder worden, kunnen ze zichzelf beter leren kennen. Help ze dan om zich bewust te worden van hun ‘fabrieksinstelling’. Laat ze zien hoe het in hun werkt zonder af te keuren. Help ze om met kleine stapjes te leren omgaan met onvoorspelbaarheid. Ga uit van hun sterke kanten en vertrouw op hun kracht om hun eigen weg te vinden. Dat geeft zelfvertrouwen.

Bron

Ik ben veel jonger dan ik me voel

‘Je bent zo oud als je je voelt’, luidt het gezegde, maar geldt dat ook voor jou? Hoe oud voel jij je ten opzichte van uw echte leeftijd?

Ik hoor het mensen soms zeggen, ook als je iemand online leert kennen blijkt het een favoriete uitspraak. “Ik voel me veel jonger dan mijn leeftijd!”. Het komt me dan over alsof deze mensen die zin gebruiken om hun houdbaarheidsdatum te verlengen ten opzichte van een eventuele potentiele kandidaat-partner.

Het tegenovergestelde is ook waar. Vroeger in mijn jeugdjaren noemden bepaalde mensen die ik tegenkwam zich dan ook veel ouder dan ze in werkelijkheid waren. Ja zij waren véél volwassener dan al die anderen.

Eigenlijk is het ook wel een merkwaardig uitspraak. Ik ben zelf 43 jaar en vraag me dan af wat nu die definitie juist is die bepaalt hoe een 43 jarige zich moet ‘voelen’. En hoe zou ik mij dan de komende jaren moeten voelen om op ‘schema’ te zitten?

Iemand die zich veel jonger voelt, doet dan waarschijnlijk ook meer dingen die jongeren zouden doen. Zijn we dan naiever, kinderachtiger…. gekker dan onze leeftijdsgenoten? Als we graag naar Tomorrowland gaan en festivals bezoeken… zijn we dan ‘jonger’? Mogen we nog heel de dag op de playstation spelen, lachen met een scheet of onze verantwoordelijkheden ontlopen? Is het dan eigenlijk nog wel een compliment? Ja, er zijn ook mensen die op hun 40ste al aan hun zetel plakken. Ze kiezen voor de gemakkelijke praktische kleding ipv toch nog even op bun best te zijn op weg naar de winkel.

Nu heb ik zelf het geluk dat ik er veel jonger uitzie. Ik voel me eerlijk gezegd ook veel jonger en gedraag me ook wel zo. Ik kan ook heel bloedserieus zijn, maar met momenten steek ik graag mijn tong uit naar de wereld! Mijn persoon is op dat vlak niet geheel gesynchroniseerd vermoed ik. Ik vind het ook niet echt erg, ik doe graag nog heel gek! Mijn brein is gewoon nog heel jong 🙂

Droomvlucht

Een heldere hemel, een zalig zonnetje. Vervoerd worden door de warme en koude luchtstromen. Samen over de rand, van de rieten mand van een luchtballon, hangend neerkijken hoe de huizen en het landschap onder ons doorschuiven. Met een geluk zalig gevoel. Een gevoel van samen kunnen we de wereld aan. Beleven we onze droomvlucht. Terwijl ik nog wat warme lucht in onze ballon pomp. Gooit zij nog extra balast overboord om nog meer hoogte te winnen. Als een geoliede machine zetten we verder koers, onze dromen tegemoet.

Tot de dag dat de wind ging liggen.

Tot de donkere wolken zich rondom ons verzamelden en een cycloon zich meester maakte over onze luchtballon. Het liet ons heen en weer schudden. Van links naar rechts, van boven naar onder. Oncontroleerbaar om vervolgens met een harde knal tegen een bergwand aan te botsen. Het werd zwart voor mijn ogen. Geen besef van tijd. Geen besef van waar plots het slechte weer kwam. Heb ik als piloot een verkeerde keuze gemaakt? Heb ik iets over het hoofd gezien? Was ik verblind door de mooie dromen die ik najaagde?





Veel onbeantwoorde vragen. Vragen waar ik geen antwoord zal op krijgen. Gissen is ook niet aan de orde. Wat ik wel weet is dat de ballon der dromen onherroepelijk gescheurd is, en de co-piloot niet meer aan mijn zijde staat. Dagen worden weken. Weken worden maanden. De tijd kent geen genade en vliegt als een sneltrein voorbij. Terwijl ik in het stuk geslagen mandje blijf zitten en de uiteen gereten stukken stof, lang uitgestrekt over de boomtoppen verspreid hangen.

Kniezend, peinzend over de windhoos die mijn leven drastisch heeft veranderd. Ik heb geen oog voor wat er zich in het bos afspeelt. Geen oog voor de fauna en flora die dagdagelijks voorbij me ritsen. De onderbroken droomvlucht, die steeds opnieuw door mijn hoofd spookt. De tijd verstrijkt en door te mijmeren verandert er niks. Tijd om mijn krent op te lichten en de restanten textiel, die in het bos hangen,te verzamelen. Tijdens het zoeken naar de lapjes stof, neem ik de tijd om de planten en diertjes rondom mij te observeren en te bewonderen. Een grote diversiteit qua soorten en qua karakter eigenschappen. Wat schuchter en onwennig dwaalde ik eerst in het grote bos.

Maar gaande weg vind ik wel mijn plekje. De diertjes werden vrienden. Vrienden elk met hun eigen verhaal. Mede door hun verhalen, recht ik mijn rug en durf terug te dromen. De gehavende rieten mand werd hersteld met nieuwe twijgjes. De diertjes helpen bij het herstellen van de lapjes stof die terug een ballon doet vormen. Niet meer de ballon als voorheen maar eentje met zichtbare naden. De ballon is terug klaar om te varen. Klaar om de wereld te herontdekken. Het enigste wat mij als piloot nog rest. Is de warmte die in me zit, terug open te stellen.

Zodat de ballon terug kan opstijgen. Mijn ballon wordt stukje bij beetje gevuld. Klaar om een nieuwe droomvlucht te maken. Nu dient enkel nog de overtollige ballast over boord gegooid te worden om op te stijgen en door de wind mee gevoerd te worden. Want Het wil niet zeggen dat als je jouw bestemming niet hebt gehaald. Dat je reis is afgelopen. Wees voornamelijk de piloot van je eigen dromenvlucht.

Jij bepaalt zelf wie je passagier/co-piloot wordt van jouw traject.

Hoe hou jij het hoofd koel in deze hitte?

Mocht je het nog niet gemerkt hebben: het is bloedheet buiten. Sommige mensen vinden dat helemaal prima, maar dat zijn dan meestal diegenen met een aircosysteem of een hoop ventilators in huis. Voor de rest is het puffen en zweten van ellende.

Wie vrij heeft deze dagen kan gezellig profiteren van dit ongelooflijk warm weer en een uitstap doen naar zee of een andere frisse plas. Je kan met je vrienden of familieleden een pick nick doen, een bbq organiseren of de hele avond lekker hangen in een zomerbar…

Maar niet iedereen heeft natuurlijk vrijaf. Er zijn mensen die moeten werken en helaas voor de pechvogels, niet iedereen heeft die zalige airco op de werkvloer.

Ik heb het geluk dat ik op men werk momenteel niet al teveel fysieke inspanningen moet doen en dat de airco goed draait. Maar eens thuisgekomen krijg ik die moordende hitte in men gezicht gedrukt ten gevolge van wonen onder een plat dak. Mijn ventilator draait continu en volgt me overal en ik loop deze dagen vrijwel enkel nog met boxer rond in huis.

Ik heb wel te doen met diegenen die momenteel afzien tijdens hun werk.

Wat doen jullie deze dagen om de hitte te verdragen? Hebben jullie een ideale job waar je lekker koel kan zitten zoals een bloemen- of pralinewinkel of heb je de pech om in een hete keuken of pizzeria te vertoeven?

Niet gezocht maar wel gevonden

Een tijdje geleden een topicje geschreven over mezelf en mijn zeer geliefd monstertje Spoky. Wie is Spoky?

Nog steeds is zij mijn grootste liefde maar door heel wat veranderingen zijn onze wandelingen tot een zeer minimum terug geschroefd. Heel jammer want beiden hadden er veel plezier aan. Ja ik mis onze wandelingen samen. De grootste reden waarom ik met haar niet meer kan gaan wandelen is vooral tijd gebrek. Door omstandigheden en vooral nood gedwongen een tweede job moeten bij nemen. Daarbij boven komt nog verandering van werk en woonst.

katrien

Het werd hoog tijd dat ik iets deed aan mijn mentale gezondheid die maar niet wilde beteren. Zo gezegd zo gedaan. Nu bijna. Na lang nadenken en twijfelen verschillende knopen doorgehakt en er ok voor gegaan. Op nog geen maand tijd ander werk gevonden en een ander appartement. Dit allemaal weer veel dichter bij mijn roots. Dit zorgde er al voor dat ik mijn grootste harten dief qua aandacht beetje moest “verwaarlozen”. Alles begint op zijn plooi te komen nog 1 verhuis doen en dan zijn wij weer gesetteld of toch niet??

Door alles heen is er mij zeer onverwachts overvallen. Ja namelijk de liefde. Iets waar ik niet achter zocht want had angst om aan een nieuwe relatie te beginnen. Ik wou wel maar na wat ik mee gemaakt heb in die laatste relatie is er toch redelijk wat angst in mij gekropen. Maar het leven staat vol verrassingen zowel aangename als onaangename.
Dit is een verrassing die me overdonderde letterlijk. Net als zovele van ons zitten we in een groep vol singles. Eerlijk toegegeven zit ik er vooral in eentje, namelijk singles 4 fun. Af en toe als ik eens een momentje had en tijd had ging ik eens naar de voorstellingspagina. Een kijkje nemen welke nieuwe mensen er bij gekomen zijn. Je weet nooit of het met iemand kan klikken of niet al is het louter vriendschappelijk. Zo gezegd zo gedaan wat lezen en fotootjes bekijken. Er was toch een fotootje dat er uitsprong voor mij en de voorstelling stond mij ook enigszins aan. Gewoon op het knopje ‘vind ik leuk’ geduwd. Niet verwacht dat er wat ging van voort komen maar verkeerd gedacht dus. Ik vermoed een dagje later kreeg ik via messenger een berichtje binnen. Ik kon het me niet laten en antwoordde terug zo een kleine 4 uur lang. En de dag nadien terug effe gechat en dit voor een dikke week lang. Ondertussen een datum geprikt om eens af te spreken. Je kan onmogelijk blijven chatten ooit moet er toch eens een ontmoeting komen. Deze stond gepland op zaterdag 14 juli. Joepi iets om naar uit te kijken en vol zenuwen af te wachten. Ik kon alleen zolang niet wachten en zo geschiede het dat we mekaar voor de eerste keer zagen de dinsdag voor dat we officieel hadden afgesproken. Tegen dat het zaterdag 14 juli was had cupido zijn pijl al afgeschoten.

Ja wij beide zijn lid van singles 4 fun en hebben mekaar zo leren kennen. Van het een kwam het andere. NU proberen we zoveel mogelijk tijd samen door te brengen. Beide kunnen nu alleen hopen en er aan werken dat het mag blijven duren tot in de eeuwigheid.

Geef nooit op. Ooit vind je wel iemand

Catlady tot over haar oren verliefd, over and out 😉

Aaah kut, ik ben verliefd!

Verliefdheid is toch zo mooi!

Vlindertjes die fladderen…. nee ik voel zelfs de hele dierentuin!

Snachts geraak je niet in slaap. Zijn of haar beeld blijft voor je uitspoken…. ooooh lag die nu maar naast mij in bed! Lekker lepeltje liggen, knuffelen, zoenen, samen in slaap vallen, samen wakker worden…. binnenin brandt het als een vuur, stiekem heb je toch wel zin om die persoon even te voelen, gewoon ff maar.

Nog snel even de berichten herlezen. Oooh hoe lief toch, je voelt je tenen krullen, je binnenste krimpt weer eens ineen. Zou ik nu nog snel iets sturen? Vermoeid word je dan smorgends wakker. Aaah is het nu al tijd om op te staan?!

Ontbijten…. pffff geen honger. Je maakt iets vluchtigs klaar, maar eigenlijk geen zin en het smaakt ook anders dan op andere dagen. Liever nog wat lieve berichtjes sturen. Zal ik snel antwoord krijgen? Oei nog geen antwoord, mss is die druk bezig, of voelt die minder dan ik? Wat doet die op dit moment?

De rest van de dag is hetzelfde, je droomt je doorheen je werk en het enige dat je wil is die persoon horen en berichten sturen. Je hebt ook stress want er vliegen wel 1000den vragen doorheen je hoofd.

En de volgende dagen idem…

Je denkt constant aan de persoon waar je verliefd op bent, dag en nacht, met slapeloze nachten en vermoeide dagen als gevolg, afvragend wat die allemaal aan het doen is of denkt.

Je krijgt amper een hap door je keel, geen honger, geen zin! Die buik zit toch al vol met al die vlinders… of zijn het fladderende vragen?

Je bent een brok positieve energie, en loopt hyperactief rond. Toch nog maar even het hele huis kuisen nu! Plots doe je al die werkjes die in andere tijden een sleur waren. Je begint de garage op te ruimen, herstellingswerken uit te voeren. Zo vliegt de tijd vooruit en terwijl kan jij verder dromen. Zingen, lachen, dagdromen…. jouw humeur is echt top!

Je hebt ook wel grote concentratieproblemen, op je werk lijkt het alsof je aan de lopende band staat. Liefst laten ze je even met rust zodat jij heerlijk verder kan dagdromen. Je hebt in je hoofd al een lijstje met alles wat je over die persoon wil weten… tja eigenlijk wil je diens hele leven gewoon weten.

Hij (of zij) is de ware, daar ben je van overtuigd! Je idealiseert hem of haar als dé persoon waar jij oud met zal worden en je kan niet wachten om terug af te spreken.

Je hart gaat sneller kloppen als je de persoon terugziet en je mond wordt kurkdroog bij de gedachte alleen al. De zenuwen komen boven en je knieën knikken als losstaande stelten. Klamme handjes…

Super toch!

Wel, eigenlijk niet!

Je ziet het bij vrienden rondom je die verliefd zijn en waarvan je denkt… allez open toch je ogen of besef je uw gedrag wel? Plots zijn het de meest onnozele pubers geworden.

Ik ben geen persoon die stapelverliefd wil rondlopen en de pedalen kwijt wil zijn.

Ik ben iemand die wel verliefd wil worden, maar dan toch in controleerbare normen.

Laten we het semi verliefd noemen. Ik heb graag men leven onder controle en als je dan verliefd bent dan handel je als een kip zonder kop.

Verliefdheid brengt veel mooie dingen naar boven, maar is ook een periode van onzekerheid, twijfels, pijn, stress, onstabiliteit,…. het doet je andere zaken zoals je werk verwaarlozen, maar ook dierbare mensen zoals je kinderen en vrienden. Je zit constant berichten te typen en te chatten… ten koste van kostbare tijd.

Het is dus enkel de moeite waard als het wederzijds is!

Bekijk hieronder volgende filmpje van Kobe Ilsen

De mening van Kobe Ilsen hierover