Vakantiezuchten – deel 2

Eerder deze week schreven we over vakantiezuchten.  En ik kan het deze week maar niet lossen, het idee om een alternatieve reis in te boeken, een concept dat ikzelf nooit eerder gedaan heb. Zonder kids. Binnenkort ga ik een weekje met de kids naar d’Ardennen en in augustus staat er een weekendje met S4F op het programma. Naar beide activiteiten kijk ik reikhalzend uit.

Terwijl mijn collega-beheerder op reis is met een ander zot lid van onze pagina’s, begin ik me zo af te vragen of we daar zo stilaan niet aan toe zijn, een reis aanvatten vanuit onze groep. Een alternatief concept misschien? Iets origineel? We zijn stilaan met 2000 in onze groep. Zouden we zoiets betaalbaar (lees: goedkoper dan bij reisbureaus) kunnen aanbieden voor deze groep? Waar zouden wij dan samen heen gaan? Wat zou het concept kunnen zijn?





Zelf ben ik de klassieke autovakanties wat beu, misschien u ook? Kamperen is weliswaar altijd leuk maar ik zou eens wat leuker willen doen, geen klassieke all-in ook, niet de Pyreneeën, neen, iets waar je op kan terugkijken, iets tof. Hoe zouden jullie reageren mochten we zoiets kunnen brengen? Geen te avontuurlijke reizen, geen Himalay-beklimmingen of dertig dagen backpacken om de Dalaï Lama te bezoeken. Neen, betaalbare, kwaliteitsvolle en originele reizen. Reizen die je kan aanvatten met een hartsvriendin of uwen goeden maat, omringd door de meest sympathieke mensen, een reis waarvan je jaren later kan zeggen, verdorie, dat was de max. Wat een herinneringen…

Zou u dat zien zitten? Mogen wij de moeite doen om dat te onderzoeken? Om te kijken of we iets kunnen regelen? Zou u daar, net als ik, reikhalzend naar uitkijken? Een betaalbare reis, uitgewerkt tot in de puntjes en uniek?

Waarom mannen op vrouwen vallen die op hun moeder lijken

Heb je ooit de moeder van je lover ontmoet, en gedacht ‘wow ik lijk op haar’? Dan ben je niet de enige: mannen blijken vaker een mam-look-a-like te daten. Finse onderzoekers vergeleken de gezichten van ouders met de echtgenoten van hun kinderen. Het resultaat: de vaders van de vrouwen leken niet op hun echtgenoten, maar de vrouwen van de mannen leken wél veel op hun moeders.

women s grey jacket
Photo by Pixabay on Pexels.com

SJABLOON
Shockerend? Toch is er niets onnatuurlijk aan mannen die zich aangetrokken voelen tot vrouwen die op hun moeder lijken. Vanuit de evolutietheorie heerst de gedachte dat men een partner zoekt binnen dezelfde bevolkingsgroep. Omdat een moeder vaak het eerste contact is, wordt de moeder een sjabloon voor de vrouw die ze later zoeken. Vaders – hoe toegewijd en aanwezig ook – tonen geen overeenkomsten met de gezochte partner.

OEDIPUS THEORIE
De moeder-zoon connectie gaat verder dan alleen looks. ‘Hoewel vele psychologen de ‘Oedipus complex theorie’ van Sigmund Freud hebben verworpen, blijft de relatie tussen een man en zijn moeder een grote rol spelen in hoe hij met vrouwen om zal gaan,’ legt Ph.D. socioloog Michael Kimmel uit. ‘De beste basis voor een gezonde romantische band, is een nauwe en hartelijke moeder-zoonrelatie,’ zegt Kimmel. ‘Als een man een moeilijke en afstandelijke relatie met zijn moeder heeft, zal hij waarschijnlijk op zoek gaan naar vergelijkbare vrouwen,’ zegt expert William Pollackeen van Harvard Medical School. Waarom? ‘Dit komt voort uit het verlangen om de lastige relatie te herstellen, maar helaas werkt dat meestal niet,’ zegt Pollack.

Bron

Eels – Today is the day

Today is the day that I chuck
Everything I thought out the door
Today is the day I ask myself
What the hell was I living for, that’s right

Today is the day, it starts right here
Don’t got a thing to worry about now
Today is the day, it starts right here

I thought about it and it’s kinda strange
Everything that I tried so hard
I thought about it and I gotta say
I had it wrong right from the start, that’s right

Today is the day, it starts right here
Don’t got a thing to worry about now
Today is the day, it starts right here
Come on man, and don’t you worry now

Everything that I thought that I believed
Oh baby was all so clear to me
But now I know that I was wrong
It’s gone, it’s gone, gone, gone
It’s alright now

Today is the day that you see me
As the man who will always change
Who knows the only things to count on
Our life is quick and life is strange, that’s right

Today is the day, it starts right here
Don’t got a thing to worry about now
Today is the day, it starts right here
Come on man, and don’t you worry now

Today is the day, it starts right here
Don’t got a thing to worry about now
Today is the day, it starts right here
Come on man, and don’t you worry now

I don’t know if you come along
I just wanted to sing my song
About change
Today is the day

Goe bezig, wij zijn goe bezig…

Even een kleine update. Het is ondertussen 7 maand geleden dat Miquel, Miguel en ik dit project gestart hebben. Wat een hectische 7 maanden zeg. We tellen ondertussen net iets meer als 2000 leden bij Singles 4 Fun maar als we er even de andere communities bij halen, gaan we al snel de kaap van 3000 over. En op ieder evenement opnieuw leren we de meest bruisende en energieke zotten kennen.

 

Avondwerk, nachtwerk, weekendwerk, niks is ons teveel geweest voor dit projectje van ons. Een stemmetje in mijn achterhoofd zei me dat de passie ooit zou wegebben. Misschien is me dat zelfs letterlijk mee gedeeld en toch staan we er nog, met nooit meer passie als vandaag. Eind december vieren we ons eerste jaar, ik kijk er alvast naar uit. Voor de geïnteresseerden, we plannen dan ook zeker nog een fuif deze nazomer. Misschien kunnen we daar al een testje doen en eens kijken of tonen hoe zo’n fuif eruit hoort te zien, een fuif waarop we met zijn allen een feestje kunnen bouwen zoals nooit tevoren. Houd ons in de gaten, niet enkel voor de fuiven.

Ja, geweldige maanden liggen achter ons en we blijven dag per dag steeds meer en weer bijleren en evolueren. Waren die 7 maanden allen geweldig? Ja, ze waren geweldig al zaten er periodes tussen waar we met gemengde gevoelens het hele gebeuren ervaarden. Halve maar ook hele Burn-outs, ruzies en discussies hebben er zeker tussen gezeten. En toch staan we nog steeds verenigd in ons doel. Ongelooflijk toch hoe zo’n uiteenlopende karakters samen toch zoiets moois uit de grond konden stampen. Toen Fré ons kwam vervoegen, was dat eigenlijk geen moment te vroeg. De hulp die we in Fré gevonden hebben, kunnen en mogen we niet onderschatten. Hij is een aanwinst gebleken, op alle vlak. Verantwoordelijk, respectvol, behulpzaam en humoristisch. Humor is belangrijk geweest, essentieel zelfs.

Interne ruzies en discussies? Ja hoor, die heeft iedereen en die hebben wij ook gehad. En door middel van eerlijke communicatie hebben we die allen weten op te lossen. En we doen door. Externe? Jip, die ook, natuurlijk. Met partners, met sponsors, met leden. Telkens die discussie aangegaan op een kalme, neutrale manier. Deze week leerden we bijvoorbeeld dat we niet telkens zelf die discussie moeten aangaan. Een wat meer negatieve topic werd gelost en het was hartverwarmend om te zien hoe jullie voor ons de lans gebroken hebben en ons geweldige complimenten doorstuurden over wat we bereikt hebben met jullie, voor jullie en door jullie. Aan deze mensen, bedankt!!!!

Als ik even heel eerlijk naar mezelf kijk en mijn People 4 Fun verslaving onder de loep neem, moet ik zeggen dat ik eigenlijk constant met dit bruisende project van ons bezig ben. Ik heb een schat van een vriendin die me zelfs steunt en meedenkt met ons. Ik kan bij haar alles kwijt, mijn goede ideeën, mijn slechte ideeën die ze dan heel direct buiten schopt. Hetzelfde geldt voor Miquel en Miguel, zij zijn er ook constant mee bezig. En ook constant beschikbaar voor ons. Miguel geniet momenteel van zijn welverdiende reis met zijn zoontje maar geen dag gaat voorbij zonder hem in de groepschat. Binnenkort gaan Miquel en ik op verlof en dat gaat volgens mij niet veel anders zijn. Ook Fré springt virtueel dagelijks binnen. Het werk dat wij erin steken? Het lijkt niet zo veel he? Je zou eens moeten weten. Sommige werkdagen eindigen voor ons zo rond half één ’s nachts. Zonder verlofregelingen ploeteren wij verder. Maar het is allemaal zo boeiend gewoon. De mensen die wij hier reeds leerden kennen, het genot als we eens een koppeltje zien gevormd worden, de nieuwe dingen die we doen, het innovatieve geheel, de experimenten die we aangaan, de tips die we krijgen van jullie, de spontane werkgroepen die zich vormen. Ja, we zijn op een moment gekomen dat jullie spontaan ons zijn beginnen ondersteunen. We werken nog steeds even hard en lang aan dit project, ook al voelt het niet als werken aan. Dat merkte ik dit weekend heel duidelijk op de Single Shooting Days. Was dat werken? Ja, dat was werken. Maar het voelde zo niet aan, zou het misschien gewoon de passie van het geheel zijn. Jullie, de leden, onze verslaving? Beter willen doen? Goed willen doen?

Ik wil even dit zelf gebouwde, ietwat gekunstelde, momentum gebruiken om de mensen te bedanken die ons ondersteunen, uitdagen en vooruit stuwen. Zonder hen bij naam te noemen, want dat heeft niet iedereen even graag.

Schrijversgroep

Ik was geboeid door bepaalde inzendingen van bepaalde leden en stilaan rijpte het idee bij ons om een schrijversgroep uit te bouwen. Mensen met een gouden hart en een vlotte pen. We hebben ze gevonden maar tegelijkertijd zijn we nog steeds op zoek naar versterking. Vijf schrijvers zijn ons spontaan komen helpen. Met hen brainstormen we bijna dagelijks over mogelijke onderwerpen op onze site. De andere leden in de community mogen we zeker ook niet vergeten door hun vele inzendingen. Vele van deze halen de website op een zeer originele en unieke manier (waarvoor we hoofdzakelijk één beheerder te danken hebben). Bedankt, schrijvers!! Jullie maken het de moeite.

Promotiegroep

Deze flyerende groep bestaat al langer maar ik heb ze pas de laatste weken een naam gegeven toen bepaalde leden (ik noem opnieuw geen namen) zijn opgestaan om ons ook daar te ondersteunen. Meedenken met ons promo-materiaal-idee, spontaan aan ons te denken, ons in de verf te zetten op de Foute Party, om ons dit weekend te promoten op Rock Werchter, door mee te denken over onze logo’s. Een spontaan chatgroepje werd vorige week geboren. Aan deze mensen, bedankt! Jullie dragen ons goed gevoel uit! Ook de mensen die ons volgen op Instagram, Twitter en Youtube. Jullie ook bedankt! De mensen die onze posts delen op hun eigen tijdslijnen? We simply adore you all!!!!

Evenement organisators

Evenementen organiseren, ’t is een heel pak werk voor beheerders. En ja, de beheerders zijn nog wat onderbemand in bepaalde provincies maar daarvoor hebben we de evenementen organisators, de mensen die spontaan opstaan om ons te helpen op evenementen, bijvoorbeeld door samen met een beheerder een bbq te organiseren in zijn eigen huis, een aperitief in zijn eigen flat, of door bijvoorbeeld hulp aan te bieden op ons weekend in d’Ardennen. Aan deze mensen, bedankt! Jullie zijn spreekwoordelijk jullie gewicht in goud waard.

Andere

Leden die ons via Trooper ondersteunen, leden die ons financieel hebben geholpen, leden die ons vooruit stuwen, ieder lid die bij ons reageert en de boel opfleuren met hun positieve vibes, basically everybody here, bedankt! Door jullie doen we verder, voor jullie doen we verder en misschien nog belangrijker, MET jullie gaan we verder, veel verder!

Iemand vergeten? Sorry, jij ook bedankt natuurlijk!

9 x waarom goedmaakseks de allerlekkerste seks is

We weten allemaal hoe heerlijk het is. Je hebt net nog keihard naar elkaar staan schreeuwen en nu scheuren jullie de kleren van jullie lijf voor een stomende vrijpartij. Goedmaakseks is wild, ruw en teder tegelijk. Psychologen zeggen dat we make up sex beter kunnen vermijden, omdat het natuurlijk niet écht je problemen oplost. Maar – oh god – het is zo lekker. Maar waarom?

35079128_447932505630857_132884153539493888_n

1. TIJDENS DE RUZIE BOUWT DE SEKSUELE SPANNING OP
Elkaar plagen is typisch flirtgedrag en tijdens een hevige discussie bouw je daarom flink wat seksuele spanning op. Zelfs als je elkaar totaal niet meer kunt uitstaan, wil de spanning uit je lijf. De ruzie was als het beste voorspel ooit.

2. JE STEMMING IS VAN HET ENE OP HET ANDERE MOMENT OMGESLAGEN
Van woest ben je ineens super opgewonden. Dat voelt heerlijk en die mega snelle switch maakt de seks extra lekker.

3. HET VOELT ALS COCAÏNE
Maar dit is zoveel beter voor je. Uit Amerikaans onderzoek blijft dat koppels na een ruzie helemaal klaar zijn met negatieve gevoelens. Ze verlangen naar een lekker gevoel. Ze verlangen naar elkaar. Ze verlangen naar een orgasme. Volgens de onderzoekers geeft dit je hetzelfde gevoel als cocaïne.

4. JE WEET DAT JE ER NOG STEEDS BENT VOOR ELKAAR
Tijdens een ruzie lijk je soms zo ver van elkaar verwijderd. Je denkt dat je elkaar kwijtraakt. Door de seks ben je opeens weer dicht bij elkaar en voel je je weer verbonden. Het is een herinnering dat je er nog steeds voor elkaar bent. En dat ruzie maken niet automatisch het einde van jullie relatie betekent.

5. JE DOET EXTRA JE BEST VOOR ELKAAR
Jij wil dat hij geniet en hij wil jou tot een hoogtepunt brengen. Meerdere keren.

6. JE BENT SEKSUEEL AANTREKKELIJKER VOOR HEM
Hoe bozer jij bent, hoe meer hij je het bed in wil sleuren. Uit onderzoek blijkt dat mannen die een stevige discussie hadden met hun vriendin, haar seksueel aantrekkelijker vonden dan mannen die gewoon hadden gekletst met hun lady.

7. JULLIE ZIJN NAAKT EN STIL
En dat is zoveel beter dan aangekleed en schreeuwend.

8. JE HOEFT GEEN SORRY TE ZEGGEN
Want soms vind je gewoon dat je écht gelijk hebt. En dan heb je totaal geen zin om je excuses aan te bieden. Als je zijn huid tegen de jouwe voelt, doet het er opeens allemaal niet meer toe. Goedmaakseks is zoveel beter dan een ruzie eindeloos blijven uitpraten.

9. NA AFLOOP WIL HIJ TEGEN JE AANKRUIPEN
Normaal is hij nooit van het geknuffel. Als hij klaar is, dan is hij ook voor een tijdje klaar met jou. Maar nu neemt hij je veilig in zijn armen en blijven jullie samen nog even rustig nagenieten.

Bron

10 redenen waarom vrouwen massaal fietsen

Twintig jaar geleden kon je de vrouwelijke deelnemers aan een fietstocht op één hand tellen, maar fietsende vrouwen zijn al lang geen zeldzaamheid meer. Vijf jaar geleden waren 5.685 vrouwen lid van Cycling Vlaanderen, goed voor 23% van het ledenbestand. We zitten nu al een poos voorbij de tienduizend vrouwelijke leden. Hoe komt dat?

36027989_10155749983885748_3142015679377440768_n.jpg

1 Iedereen doet het
De pioniersjaren zijn al lang voorbij. Elke vrouw heeft wel een vriendin die verslaafd is aan haar fiets. En dat werkt als een ultrabesmettelijk virus.

2 Vrijheid
Ook in Vlaanderen was het lang niet evident voor vrouwen om te gaan fietsen. Want van fietsen werden vrouwen onvruchtbaar of –veel erger nog!- opgewonden. En verloor je door de schokken ook je maagdelijkheid niet? Dat vrouwen hebben doorgezet, verheft de fiets misschien wel tot het ultieme symbool van vrijheid. De Amerikaanse feministe Susan B. Anthony schreef het al in 1900: “De fiets heeft de vrouwen meer geëmancipeerd dan al het andere op de wereld.”

3 Rolmodellen
Media-aandacht is cruciaal voor de ontwikkeling van een sport. Dat er steeds vaker vrouwenwielrennen en veldrijdende dames op TV te zien zijn, doet de ontwikkeling van fietsen voor dames als breedtesport beslist goed.

woman riding bicycle with dog in basket
Photo by Fu Shan Un on Pexels.com

4 Bekende vrouwen ‘outen’ zich
Saartje Vandendriessche sprak jaren geleden al haar liefde voor de fiets uit en ze inspireerde anderen met haar boek Het Vrouwelijk Verzet. In haar spoor klommen onder andere Roos Van Acker, Eva Daeleman en Annelies Rutten in het zadel.

5 Vrouwen verenigt u!
Vrouwen hebben, misschien nog meer dan mannen, iemand nodig om in gang te schieten. In plaats van achter een peloton heren aan te jakkeren, richten ze daarom steeds vaker specifieke damesfietsclubs op. Ladies Fun Ride Fietsclub in Gent, WTC Feels in Ternat, Lootste Flandriennes in Lochristi, Cyclo Cats in Ieper, Guidonettes in Poperinge, Dames Wielerclub ’t Kleinste Verzet in Dessel, De Fietsvedetjes in Brugge en Velo Leute in Ruddervoorde zijn slechts enkele voorbeelden.

6 Evenementen
Op elke cyclorit of mountainbiketocht duiken meer vrouwen op, maar daarnaast worden er ook specifieke organisaties ‘voorbehouden voor vrouwen’ op poten gezet.

woman wearing black dress seating near green bicycle
Photo by Godisable Jacob on Pexels.com

7. Het juiste materiaal
Vrouwen fietsten lange tijd op afgedankte en/of omgebouwde herenfietsen. De fietsbranche heeft echter het commercieel potentieel van de fietsende vrouwen ontdekt en zowel wat de fietsen als wat de kleding betreft is het aanbod damesspecifieke spullen intussen enorm uitgebreid. Marketeers zijn trouwens maar wat blij met de fietsende vrouwen want vrouwen controleren 65% van het huishoudelijk budget.

8. Vrouwen en techniek
Bij de grote fietsfabrikanten en de fietskledingproducenten staan vrouwen aan het hoofd van de damesafdeling. Het resultaat is dat de damesfietsen en damesfietskleding honderd procent op de doelgroep is afgestemd. En dat maakt tijdens het fietsen wel degelijk een verschil.

9. Goed voor de lijn
Tijdens een enquête die fietstijdschrift Grinta! onder vrouwen verspreidde, gaf een kwart van de dames aan dat ze vooral fietsen om te vermageren. Per uur dat je fietst, verbruik je als vrouw snel tussen de zeshonderd en achthonderd calorieën, afhankelijk van de intensiteit. Alleen bij lopen en squash verbrand je nog meer.

10. En zoveel meer
Of je nu fietst om even weg te zijn van de huiselijke drukte, je zorgen over het werk te vergeten, bij te kletsen met een vriendin, quality time te beleven met je man die vroeger altijd alleen ging fietsen, vrolijk te worden van dartele lammetjes die wegspringen als je voorbijfietst of een boost te geven aan je zelfvertrouwen door nagefloten te worden door mannelijke wielertoeristen: je kan 1001 redenen bedenken om te fietsen. Maar de voornaamste is genieten.

Bron

Baby wish wish

 

Nu even iets heel anders. Iets heel persoonlijk.
Ik zit al eventjes met een kinderwens. Maar ik ben bang. Bang dat ik niet iemand ben om moeder te zijn. Bang dat ik het misschien toch onderschat. Al weet ik natuurlijk dat het ons leven helemaal zal veranderen. Ik ben al een hele tijd bezig met blogs lezen en vlogs te kijken van moeders over het echte leven als moeder. Zet ook de voor en de nadelen op een rijtje. Maar ik denk dat ik het me te moeilijk aan het maken ben door overvloed van informatie. De afgesproken stop datum voor de pil is er bijna en ik begin nu precies een beetje koudwatervrees te krijgen. In het begin stond mijn vriend niet helemaal achter het idee, nu wel. Min of meer. Hij heeft ook schrik. Maar ergens voelt het alsof hij mij ook niet vertrouwt als mommy to be zijnde. Want ik ben nog verre van een perfecte huisvrouw en ben nogal onhandig op sommige momenten. Ik slaap graag en ben een type dat uitstelt. En dat weet ik van mezelf, echt wel. Maar alle begin is moeilijk. Ik weet dat ik me zal moeten aanpassen. En ik geloof wel dat ik het kan. Alleen is het niet gemakkelijk voor mij omdat ik mensen nodig heb die in mij geloven en me een duwtje geven in de juiste richting. Als ik dat niet heb twijfel ik teveel, zoals nu. Eerst kon ik niet wachten om zwanger te zijn, nu begin ik er onzeker over te zijn. En dan zeg ik ook tegen mezelf: nee, er komt geen kindje. Maar bij die gedachte weent mijn hart. Waarom mag ik geen moeder worden? Er zijn toch nog mensen die onhandig zijn als ik die kindjes hebben?

Het tweede wat mij doet twijfelen is nog een heel andere kwestie. Onze moeders. Al sinds het begin van onze relatie hebben wij het meeste ruzie over onze moeders. Dat is een heel lang en ander verhaal waar ik nu niet te veel ga over vertellen. Om in kort te vertellen. mijn schoonmoeder is iemand die overal mee wil met ons, overal, zelfs als we een uitje willen als date in de cinema wil ze er bij zijn. En dan kan mijn vriend bijna nooit nee zeggen, hij is een echt mama’s kindje. Dus dat terzijde wil mijn vriend dan dat ik zo weinig mogelijk contact heb met mijn moeder. Dus je begrijpt waar het wringt? Er zijn enkele dingen gebeurt in het begin van onze relatie met mijn moeder, maar ik heb het haar vergeven. Omdat we toen allemaal verkeerd waren. En het is en blijft mijn moeder, die 21 jaar lang voor mij gezorgd heeft als alleenstaande. Dus zelfs al is ze moeilijk van karakter, ze is mijn moeder. Dat gaat er niet in bij mijn vriend. Dus is mijn schrik, als we een kleine krijgen er nog meer problemen komen op moeder gebied. Want nu zijn daar soms al discussie’s over, terwijl het zelf nog zo ver niet is. Wat nog iets is waar ik schrik voor heb is het bemoeien van mijn schoonmoeder. Gebeurt nu al in het huishouden en ik heb schrik dat ik de kans niet zal hebben om mijn kind op te voeden op mijn eigen manier. Want net zoals op huishouden zal ze willen dat ik een kopie ben van haar. En dat kan niet. Zij heeft het ook moeten leren om voor een kind te zorgen, dus dan wil ik die ruimte ook. Als ik hulp nodig heb zal ik zelf wel hulp vragen. Ik hoop dat er niet constant op mijn handen gekeken wordt met een mening klaar want die stress kan ik missen als de pest.

Dan heb ik nog de kwestie met mijn zelf issues vooral over mijn werk die ik in een vorige blog schreef. Daarbij denk ik wat er nu belangrijkste is voor mezelf, die onvervulde kinderwens of meer uit mezelf halen? Dus daar pieker ik mij ook bij kapot, want hoe dan ook zal ik hier een keuze moeten maken. Want je kan helaas niet alles hebben wat je wil.

Dat terzijde zijnde mag ik ook niet alles in negatieve trekken. Want helaas is het niet voor iedereen vanzelfsprekend. Dus dan sla ik mezelf even in mijn gezicht om weer veel te ver te gaan nadenken.

Waarom springen we niet gewoon? Wie weet wordt ons leven rijker? Ik heb nog even tijd om na te denken. Alleen hoop ik dat ik mezelf niet nog meer gek maak. Eigenlijk zou ik alles even naast me neer moeten kunnen leggen. Alles laten rusten, want ik geef mezelf alleen nog maar meer stress. En dat is ook weer iets typisch aan ik.

Deze blog schrijven is voor mij eventjes alles op een rijtje zetten. Eens alles uit mijn hoofd zetten en neerschrijven. Dat bloggen werkt voor echt verlossend. Verlichtend.

Aferditje’s blog ook volgen?

Een op de vijf vrouwen vindt geld belangrijker dan seks

Wat zou jij kiezen: een rijke partner of een goed seksleven? De overgrote meerderheid kiest het tweede. Toch zijn er ook heel wat mensen die meer belang hechten aan een goedgevulde portemonnee.

women s white button up long sleeved shirt
Photo by Moose Photos on Pexels.com

Datingsite Parship heeft de voorkeuren van 1.000 vrijgezellen op het gebied van liefde, seks en geld onderzocht. Uit de studie blijkt dat 83% van de singles een bevredigend seksleven belangrijker vindt dan een rijke partner. Van de vrouwen kiest echter een op vijf liever een geliefde met veel geld.

Clichés bevestigd
Het onderzoek toont ook aan dat mannen en vrouwen de clichés over zichzelf bevestigen. De meeste vrouwen blijken eerder geïnteresseerd te zijn in mannen met geld dan in heren met een mooi uiterlijk. Het andere geslacht ziet dat net andersom: minder dan 10% van de mannen heeft liever een rijke dan een mooie vrouw.

Liefde overwint
Gaat het om echte liefde en dus niet om seks of uiterlijk, dan overwint die in de meeste gevallen. Zo’n 88% van de respondenten zegt echte liefde te verkiezen boven een rijke partner.

Dat was trouwens nog niet alles: aan de singles in kwestie werd ook gevraagd of ze liever een leuke job hadden of de liefde wilden vinden. Uit de reacties blijkt dat 32% van de vrouwen kiest voor het werk.

Bron

Sex is heerlijk, maar liefde is zoveel beter

Iemand die samen met jou op een dak wil zitten, onder een sterrenhemel, samen naar de mysterieuze sterrenhemel kijken en praten over het leven. Iemand die jou op jouw gemak stelt, duidelijk maakt dat je jezelf nergens zorgen moet over maken, terwijl hij of zij zwemt in jouw mooie ogen.

Iemand die de kracht van de stilte kent en weet dat het soms meer wil zeggen dan duizend woorden. Iemand die jouw grootste angsten kent en verliefd werd op jouw imperfecties.

artistic blossom bright clouds
Photo by Pixabay on Pexels.com

Iemand die jou laat lachen na een zware dag op het werk. Iemand die jou knuffelt en zichzelf verontschuldigd na een ruzie. Iemand die jouw dekentje over jou legt en slaapwel fluistert in jouw oor.

Iemand die jou wakker wakker maakt met een zachte zoen. Iemand die jou belt, alleen maar om jouw stem te horen en ondertussen te vragen hoe jouw dagje was. Iemand die het drukke verkeer trotseert zodat hij of zij jou thuis kan opwachten met wat bloemen of een verrassing.

Iemand die van jou houdt door zijn of haar acties in plaats van enkel woorden. Iemand met respect voor jouw keuzes, zelfs als hij of zij het er niet mee eens is. Iemand die met jou danst in de regen en voor de minste reden iets wenst te vieren met een fles champagne.

Iemand die op duizend manieren van jou kan houden. Iemand die heel zijn of haar hart aan jou schenkt. Iemand die niets geeft om wat rimpels of wat grijze haren. Iemand die elke dag opnieuw verliefd op jou wordt.

Maar ook iemand die nooit zichzelf verliest. Iemand die vecht voor zijn of haar dromen. Iemand waar jij trots op kan zijn en die jij kan steunen in zijn of haar doelen. Iemand die jij kan aanbidden voor zijn of haar onafhankelijkheid en sterktes, maar die jou nooit zal verlaten.

Iemand die jouw hand vast durft nemen, en zonder vrees, jou naar de maan en de sterren wil meenemen, naar de oneindigheid van twee verliefde harten. Iemand die zichzelf een toekomst kan inbeelden waarin jullie beiden één zijn.

Iemand die jou het gevoel geeft dat je gewenst bent, geliefd, beschermd, zorg voor jou gedragen wordt, en noodzakelijk bent. Elke dag van jouw verder leven. Iemand die je kan vertrouwen en iemand waar jij kan van houden met de kern van jouw hart. Iemand die zowel jouw hoop als jouw zonsopgang is.

Iemand die er alles aan zal doen om jouw ziel te raken en met liefde en passie jouw lichaam raakt.

Iemand die jou ziet met zijn of haar hart in plaats van met de ogen.

Maar seks is zoveel makkelijker te vinden

Bron

Vakantiezucht. Vakantie. Zucht.

Vroeger ging ik steevast, onder lichte dwang, met mijn ex en de kinderen op reis naar Turkije. Eigenlijk was dat steeds een heel klein beetje tegen mijn zin. Ik zag daar echt tegenop. De verschillen tussen mij en mijn ex vertaalden zich op reis in het steeds weer terugkomend conflict en het daarbij horende compromis. Vertaald: zij wou het liefst van al aan het zwembad liggen bruinen met een Daiquiri in de hand en genieten en zalig te niksen. En gelijk had ze. Een heel jaar werken en dan iets meer als een week in de zon liggen uitrusten. En niet op het strand liefst want dat zand plakt, is te heet, er zitten schelpjes in, blablabla…



Ik ben zelf zo niet aan uitrusten. Na dag één heb ik het doorgaans al gezien, uit verveling en als inhaalmaneuver verslind ik dan enkele romans aan het zwembad, afgewisseld met gestoei in het zwembad met de kids. Het compromis dat ik destijds met mijn ex had gesloten was ieder een dagje. Een dagje zwembad gevolgd door een dagje cultuur of een dagje avontuur. En veel foto’s nemen, dat was ook mijn job.

De zaken waar ik mij aan ergerde aan die reizen? Ik som ze graag even op.

Zatte Duitsers, opvliegende Russen met ongemanierde ettertjes en natuurlijk ook de opdringerige Nederlanders

En altijd slaag ik erin om ruzie te hebben met andere toeristen. Nu, met zatte Duitsers heb ik liever geen ruzie, met hen drink ik in extremis liever een pintje mee om me dan stilletjes te verwijderen. Er is iets aan hun taaltje dat me waarschuwt, ook al zijn ze in goed humeur. Het ligt gewoon aan mij maar ik hoor steevast zo’n agressieve ondertoon, daar kunnen zij helemaal niets aan doen hoor. Maar als ze je aanspreken, heb je eerder het gevoel dat je iets bevolen wordt. Ook al is ze blond en biedt ze je gewoon een drankje aan.

Opvliegende Russen met ongemanierde ettertjes kwam ik op een bepaald moment jaarlijks tegen in Turijke. De formule is doorgaans all-in in Turkije en het buffet opent om 18u30. Lange rijen toeristen staan reeds aan te schuiven om 18u, rond 18u15 komt het gedrum, de toeristen die proberen voorsteken. Oja, daar keken we steeds naar uit. Want natuurlijk stond ik als vader en gehoorzame partner daar ook steeds vroeg genoeg om die perfecte tafel in het hoekje te versieren, niet te ver van de bar, niet te ver van het buffet. Maar dat willen die 200 andere toeristen ook. Nu, ik had een trucje, ik liet mijn voetballertje een sprintje trekken naar die tafel 😊. Eens aan het buffet gekomen, overkwam het me ooit dat ik in een rij stond aan te schuiven, beleefd en bescheiden, zoals het een echte Belg betaamt. Wanneer plots een Russisch ettertje de lijn inschuift. Natuurlijk wijs je die terecht, niet uit een vorm van egoïstisch zelfbehoud. Neen, uit bezorgdheid voor dat kind. Want dit kind stond reeds op ontploffen en ik wou er niet bij zijn als dat gebeurde. Het gevolg laat zich raden, Russische ouders die geen woord Engels spraken, zagen mijn ware motieven niet natuurlijk en scholden me de huid vol.

En dan hebben we nog de opdringerige Nederlanders. Je gaat even zwemmen, een Daiquiri halen voor je vrouwtje en natuurlijk ook eentje voor jezelf. Tegen de tijd dat je terug komt, zit er al een Nederlander naast je vrouw, op jouw handdoek. De keel schrapen? Neen, dat helpt niet. Je bent beter wat directer in dat geval. “U zit op mijn handdoek”? Neen, niet direct genoeg. Vraag maar ineens of hij niet wil opstaan omdat jij wil gaan liggen. De Nederlander? Ja, die gaat daar mee lachen. Nou, geen probleem, jongen. En ongetwijfeld sta je voor een vriendschap voor het leven, althans het beeld dat hij wil scheppen.

Riemen, Tapijten en Nikea-schoenen

Net geland, een aantal uur op een bus gezeten in de middagzon, zonder airco. Wat slecht geslapen, een beetje last van de rug, enkele uurtjes wachten op je kamer. Maar goed, je bent er. De kamer is ok, de airco werkt. Je gaat naar de lobby en wordt onmiddellijk opgewacht door een gids die jouw groep welkom heet. En enkele spannende uitstappen voorstelt. Een dagje shoppen bijvoorbeeld, dat stond vaak op de agenda vroeger. Twee keer gedaan, één keer in Turkije, één keer in Marokko. Iedere keer weer werden we een gratis koffietje aangeboden of een theetje. En dat werd je aangeboden in een wel zeer charmant winkeltje. Liefst zo heet mogelijk, dat koffietje. Zodat je lang genoeg kon blijven zitten om de wel heel degelijke tapijten te bekijken. Ja, ik heb er dan nog gekocht ook. I know.

Buiten, op straat, langs het strand, kan je het aantal verkopers niet op zeven handen tellen. Ik denk dat ze landmeters inschakelen om de correcte afstand te bepalen tussen twee verkopers. Exact 13.5 meter tussen de verkopers en een standje van exact 3m20 waar alle riemen liggen te blinken voor je. En Adadis schoenen, nikea t-shirts, Pamu petjes, Slezanger broekjes, beter, veel beter geprijsd dan in ons arm Belgenland. Twee wasbeurten later… Nu, op zich geen enkel probleem maar ik meen me discussies te herinneren met verkopers. Sja, je wordt het aanklampen wat moe als je even langs het strand gaat wandelen en om de haverklap halt moet houden. Niet iedere verkoper kan er mee om dat je stoïcijns voorbij loopt zonder aandacht te schenken aan zijn standje en zijn waren.

Patsers, Peuters en walrussen aan het zwembad

Een mp3-speler, spotify, je smartphone, oortjes (3 paar), check check double check. Je helemaal kunnen afsluiten voor de buitenwereld. Zalig. En helaas ook broodnodig in mijn geval. Enkele patsers die indruk willen maken op het hele hotel. Het is 13u23, je vreesde er al voor. Die vier stoelen naast je, met de blitse handdoeken, al de hele dag onbelegen. Daar zijn ze, de patsers, ze hebben geen aankondiging nodig hoor. Lekker luidruchtig en gespierd met een dodelijk scherp getrainde knipoog.

Rechts van je, een huilende peuter en een vader of moeder die er niet naar om kijkt, of net wel, op de verkeerde manier. Foute pedagogie, slechte opvoeding, jij zou het anders doen, wat een ettertje of net niet.

En dan heb je nog de walrussen. Jip, tijd voor de oortjes, wat muziek, oogjes toe en genieten maar. Of zonnebrilletje op en nog enkele hoofdstukken lezen.

Vervelende obers

Vervelende obers? Onbestaand, zegt u? Dat klopt, deze obers zijn getraind in klantvriendelijkheid, die worden gegarandeerd je beste vrienden, je kids worden steevast op een grapje onthaald en wist je ook dat ze familie hebben in België? Wel, die overdreven ‘klantvriendelijkheid’ vind ik vervelend. De eerste keren dat het me overviel, vond ik het geweldig. Tot ik het door had. ’t Gaat hem allemaal over de fooi he, naïeveling. Wil je ze te vriend houden, willen zij jouw tafel reeds voor je ‘reserveren’ terwijl je nog niet bent gearriveerd? Wel, spaar dan zeker een potje bijeen om de obers te ‘tippen’.

Brits nachtlawaai

Het is twee uur ’s nachts, we liggen op bed, in een hotel, in een stad, waar niemand je kent en je plots toch weer iets hoort. Het was net stil. De zatte liederen zijn gepasseerd, de kids miniclub heeft de deuren reeds lang gesloten. En dan arriveren de zatte Britten die het nodig vinden om een gigantische rel te hebben met de security, aan jouw deur. De kindjes wakker, zij wakker, jij wakker. Altijd in die volgorde. Vrolijk wordt een mens daar niet van. Eén tip, laat de security het maar regelen, moei je niet. Al moet het gezegd dat de mensen van de security in een hotel niet echt stout mogen zijn tegen de zatte klanten, hoe erg veel kabeel zij ook maken en de andere klanten hun welverdiende nachtrust ontzeggen.

Handdoekje leggen, niemand zeggen….

Handdoekje leggen, niemand zeggen, ik heb het hele uur gezocht, twee paar stoelen heb ik afgewerkt. Twee paar handdoeken heb ik neergelegd. Om 6u13 op dag 5. Ja, op dag 5, ondertussen weet iedereen dat je best wat vroeger een handdoek kan leggen. Daarna kan je altijd nog een uiltje knappen zoals die opdringerige Nederlander je adviseerde. Ook al mag het niet van het hotel. Zo rond 6u worden de stoelen opnieuw geschikt en uitgezet. Nog voor jij arriveert, zie je dat je al niet meer de eerste bent. En soms, heel soms, als je dan na het ontbijt arriveert, ligt je handdoek wat verder in een bolletje. Natuurlijk weet jij welke stoel je had. Die handdoek gaat het zwembad in. En jij vleit je neer. Rust. Zalig. Mogelijks van korte duur. 🙂

All you can eat

Last but certainly not least. All you can eat, is doorgaans de formule. Gratis wegens reeds betaald. Zit in het pakket. Wel, met lede ogen zie je toe en mogelijks zondigen je kinderen er ook aan. All you can eat, is iets helemaal anders als “All you can carry”. De verkwisting, de decadentie, altijd ongeconsumeerd eten dat stil op een bord ligt, never to be touched again. Zonde en mogelijks een schande, but that’s how it goes.

Ja, laat de vakantie maar beginnen. Waar gaan jullie heen? Zijn we nog klachten vergeten? 😊