Genaaide toerist: “Ze beloofde me niet meer met andere mannen naar bed te gaan”

Tijdens de grote vakantie gaan heel wat mensen op reis. Dit keer gaan we het eens hebben over een andere soort toerist: hij die gaat voor erotisch vertier. Vandaag brengen we het verhaal van een, euh, genaaide man, volgende week laten we een vrouw aan het woord.

De ene valt voor een exotische prinses haar looks, een ander heeft vernomen dat ze inschikkelijker zijn dan westerse vrouwen, iemand weet uit goede bronnen dat ze ’s avonds nooit last hebben van hoofdpijn en nog een ander wil een sexy groen blaadje: de redenen om in een uitheems huwelijksbootje te stappen zijn legio. Maar toch eindigt zo’n sprookje niet altijd met ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’.

Zo eenzaam zonder vrouw

Neem nu het verhaal van Nico, een 59-jarige man uit Sint-Niklaas. Op een minder mooie dag, wanneer hij terugkomt van zijn werk, is zijn vrouw er vandoor. Ze heeft nog net niet zijn onderbroeken mee. En het huis ook niet, want dat weegt te zwaar. De reden waarom ze er vandoor is? Nico is altijd maar met zijn werk bezig, nooit met haar en dus zocht ze elders maar aandacht. Er volgt een echtscheiding en de woonst, die moet verkocht worden. De centjes worden netjes verdeeld: 189.000 euro voor Nico, 189.000 euro voor zijn (h)ex.

Nico verhuist naar een klein appartement en om zijn eenzaamheid wat te verdrijven – de kinderen staan al een tijdje op eigen benen – gaat hij in de weekends pintjes drinken. Op een keer komt hij in Antwerpen terecht. In de buurt van het De Coninckplein meer bepaald, waar exotische cafés het straatbeeld domineren. In een Thais etablissement geraakt hij aan de praat met een man die in hetzelfde schuitje zit. Eens per jaar reist hij naar Pattaya, zo vertelt die man. Waar de meisjes gewillig en spotgoedkoop zijn. In drie weken tijd gaat hij er zo dikwijls van bil, dat hij er ineens weer tegen kan voor een jaar. Nico voelt het kriebelen in zijn broek. “Zo’n reis zou me misschien wel deugd doen”, zo denkt hij. De boog staat al een hele tijd veel te gespannen.

De lotgenoot heeft nog wel één goede raad voor Nico. “Maak niet de fout die veel mannen maken. Wordt nooit verliefd op een prostituee daar. Je krijgt zo’n dame wel uit de bar, maar de bar krijg je nooit uit die vrouwen.”

Pretpark voor volwassen venten

three person taking a bath

Tot op het einde van de jaren zestig is Pattaya nog een klein vissersdorpje in Thailand. Amerikaanse militairen die tijdens de Vietnamoorlog gelegerd zijn op de U Ta Pao legerbasis, zoeken een plek om dichtbij op verlof te gaan. Ze laten hun oog vallen op de parelwitte stranden van Pattaya. Spoedig worden die overspoeld door Amerikaanse militairen en de plaatselijke Thais, die willen daar zo veel mogelijk munt uit slaan. Ze bouwen er kleine hotels en restaurantjes. De militairen komen er echter niet enkel om te eten en te slapen: ze jagen er ook op de plaatselijke vrouwen. Go go bars en massagesalons rijzen er al spoedig als paddestoelen uit de grond.

Aan het einde van de Vietnamoorlog vertrekken de Amerikanen en er volgt een economische malaise voor Pattaya. Maar gelukkig niet voor lang. Halfweg de jaren zeventig wordt het internationale luchtverkeer een pak goedkoper en bijgevolg de sekstoerisme-hoofdstad van de wereld toegankelijk voor iedereen die het wil. Vandaag zouden er zo’n 40.000 prostituees werkzaam zijn in Pattaya.

“Stink ik dan zo erg?”

In dat Pattaya arriveert Nico dus in juni 2012. “Een Duitser die in hetzelfde hotel als ik verbleef, had mij aangeraden naar Soi 6 te gaan. Dat zou de zotste straat van heel Pattaya zijn, met zo’n tachtig bars en honderden meisjes van plezier. Ik daar dus naartoe.”

Wat Nico daar ziet, overtreft zijn stoutste dromen. “Diezelfde namiddag ging ik er een kijkje nemen. Overal bars, zo ver je kan zien. Voor die bars staan overal jongedames, de ene nog sexyer en schaarser gekleed dan de andere. In de meeste bars werd er biljart gespeeld en zaten veelal blanke mannen met één of meerdere Thaise vrouwen aan hun zijde.”

“Hier en daar spraken meisjes me aan, vroegen of ik geen zin had om naar binnen te komen. Aanvankelijk was ik te verlegen om ergens over de drempel te gaan, maar het was er meer dan dertig graden warm en ik kreeg grote dorst. Toch maar ergens iets drinken dus.” De serveuse brengt hem een Singha-biertje, gaat naast hem zitten en legt prompt haar hand op zijn dij. Haar openingszin doet Nico schrikken: “You want to take a shower upstairs?” Wanneer hij wat van de verbazing bekomen is, antwoordt Nico dat dit niet nodig is: “Ik heb daarnet op mijn hotelkamer al gedoucht.”

Als ze vragen om te douchen, bedoelen ze eigenlijk of je van bil wil

Nadat hij zijn Singha heeft achterover gekapt, gaat Nico verder op stap. Door de warmte is dat ene pintje hem al een beetje naar het hoofd gestegen en van het aanschouwen van al dat gewillig vlees, heeft hij wel enigszins honger gekregen. Maar anderzijds is er iets dat hem tegenhoudt. In zijn hele leven heeft hij slechts één vrouw bemind. Zou zijn gereedschap wel werken bij een andere dame? Stel je voor: betalen om de liefde te bedrijven en dan geen erectie kunnen krijgen: dàt zou pas afgang zijn! Nico peinst erover terug naar zijn hotelkamer te gaan, een beetje te rusten en vanavond terug te komen. Als hij zich eerst wat genoeg moed indrinkt, zal het daarna allemaal wel wat vlotter gaan. Hij passeert de Lisa Bar, waar een zestal dames buiten staan die allen hetzelfde pakje dragen. Een rood rokje dat hun billen nauwelijks kan onderstoppen en een wit bovenstukje. Van één dame is hij op slag ondersteboven. “Ze zag er een beetje ouder uit dan de anderen: ik schatte haar eind de twintig. Ze had een prachtig lijf en een wondermooi gezicht. Onze ogen kruisten elkaar en ze glimlachte, ik was helemaal verkocht.” Op elastieken benen begeeft Nico zich naar binnen en de dame in kwestie volgt hem. Hij bestelt een biertje en de vrouw die hem zo heeft betoverd, komt naast hem zitten. Ze stelt zich voor als Nong. Na het gebruikelijke ‘En wat is jouw naam’ en ‘Waar kom je vandaan’, vraagt ze hem plots: “You want to take a shower upstairs?” Nico voelt zich rood worden tot achter zijn oren, heeft plots geen dorst meer en laat een verbouwereerde Nong achter. “Stink ik dan zo erg?” vraagt hij zich onderweg terug naar zijn hotel af. Hij snuffelt links en rechts onder zijn oksels, maar ruikt enkel deodorant.

Wat later, in het restaurant van het hotel, doet hij zijn ervaring uit de doeken tegen een Britse toerist. Die schiet in de lach. “Als ze je vragen om te douchen, bedoelen ze eigenlijk of je van bil wil”, vertelt die. “Thaise dames zijn heel erg op hygiëne gesteld. Vooraleer er gefiguurzaagd wordt, moet er eerst gedoucht worden. Vandaar.”

Wel heel erg premature ejaculatie

Die avond staat het vast voor Nico: hij zal van bil gaan. Hij heeft toch geen zevenhonderd euro aan een vliegticket gegeven om enkel te komen kijken zeker! Willen de dames met hem douchen? Fijn: dan zàl hij douchen. Hij trekt zijn beste jeans en mooiste hemd aan en trekt wederom naar Soi 6, door menig toerist om voor de hand liggende reden Soi Sex genoemd. ’s Avonds is er nog meer volk op de been en Nico weet niet waar hij eerst moet kijken: zoveel prikkelingen komen op hem af. Een spectrum van kleurenneons. Lachende mensen, Thaise muziek, dronken en luid sprekende Britten. De geur van tweetakt-uitlaatgassen, gemengd met barbecue en zwoele meisjesparfums. Nico stapt de Horny Bar binnen: die naam lijkt hem wel toepasselijk. In de kleine bar is geen enkele klant aanwezig, wel drie meisjes. Hier is men blijkbaar wel wat directer in de aanpak. Eentje vraagt: “You like boom boom?” Nico vindt haar echter een beetje té frêle: “Ik had schrik dat ik haar met mijn negentig kilo zou verstikken. Ze woog hooguit de helft van mij. Ik probeerde nog enkele andere bars, maar iedere keer hetzelfde: meisjes die amper meerderjarig leken en die ik veel te tenger vond. Intussen bleef Nong door mijn hoofd spoken. In het begin van de avond durfde ik haar niet meer voor ogen komen omdat ik eerder die dag zomaar de bar was uitgerend, maar bij iedere pint die ik naar binnen kapte slonk die gêne een beetje. Ik besloot het er uiteindelijk op te wagen.”

Hij gaat op zoek naar Lisa Bar en jawel: Nong is er nog steeds. Wanneer ze hem ziet, tovert ze haar meest verleidelijke glimlach op haar lippen. Nico fluistert haar iets in het oor: “I want to take a shower upstairs.”

“Ze was ontzettend lief en haar Engels was vele malen beter dan wat ik tot dan toe van de andere dames had gehoord. Wat later lagen we poedelnaakt op het bed en ik bekeek haar lichaam met gretige ogen. Mijn god, wat was ze perfect! Ze merkte op dat ‘Nico Junior’ er helemaal klaar voor was. Maar terwijl ze het condoom ombracht, kwam ik al klaar: zo opgewonden was ik.”

Ik kwam al klaar terwijl ze het condoom ombracht

Lieve Nong krijgt medelijden met de Belgische snelschutter. Na die avond kan ze vrijaf nemen zo lang ze wil en als Nico zegt in welk hotel hij verblijft, dan zal ze langskomen. Zo lang hij wil. Ze zal hem zo hard verwennen dat hij haar nooit ofte nimmer zal vergeten. Omdat ze vlinders in haar buikje voelt voor hem, zal ze nog eens een speciaal prijsje maken ook. Als dat geen buitenkans is!

Nico droomt de godganse nacht van zijn Aziatische prinses en ’s anderendaags staat ze inderdaad in de lobby van het hotel. Ze zal uiteindelijk nog de rest van Nico’s verlof – drie weken – bij hem blijven. Ze vrijen heel wat af, waarbij Nico het nu langer dan twee seconden weet vol te houden. Maar ze praten ook veel. Vooral Nong tatert er op los. Over haar zus die verongelukt is en twee bloedjes van kinderen achterliet. Over haar schoonbroer die, kort na het verongelukken van zijn vrouw, tijdens het werk in de bouw een enorme steen op zijn donder kreeg en zo in een rolstoel belandde. Dat zij, Nong, die twee schattige kinderen én hun vader nu noodgedwongen financieel onderhoudt en daarvoor soms haar lichaam verkoopt. Als ze niet zou bijklussen als lichtekooi, dan zouden ze alledrie verhongeren. En de kinderen niet naar school kunnen. En de jongste allicht niet lang meer leven: het jongetje heeft immers een zwakke gezondheid en medicijnen zijn ontzettend duur in Thailand. Zoveel leed: Nico moet er zowaar een traantje bij wegpinken. Net vooraleer hij terug naar het grauwe België vliegt, stopt hij haar nog snel 100.000 Baht – zo’n 2.500 euro – toe. Dan hoeft ze tenminste niet naar dat bordeel terug te keren. Nong belooft hem plechtig dat ze niet meer met andere mannen in de koffer zal duiken. Haar lichaam behoort vanaf nu exclusief aan Nico toe. En haar peperkoeken hartje ook. Dat hij maar snel terugkomt.

Kom terug ik mis je

Uiteraard houdt Nico contact met Nong wanneer hij terug thuis is: de twee hebben immers een LAT-relatie. Iedere werkdag staat hij speciaal een uurtje vroeger op om met haar te praten via Skype of Viber. Wanneer hij ’s avonds thuiskomt van zijn werk, ligt Nong namelijk al onder de wol. Het is in Thailand dan ook een halve dag later dan bij ons. Spoedig zal hij opnieuw naar Thailand gaan en misschien wel trouwen met haar, zodat ze mee naar België kan komen. Of misschien gaat hij over enkele jaren, wanneer hij op pensioen is, wel ginder wonen. Wie weet. Zolang het maar met haar is. Natuurlijk moet hij haar wel financieel ondersteunen: hij wil niet dat ze nog maar één teen binnenzet in Lisa Bar. Ze spreken af dat hij haar maandelijks 500 euro toestuurt. Al is dat bedrag meestal te weinig en moet Nico achteraf nog wat nasturen. Of één van de kindjes is ziek, of Nong heeft zelf wat voor. Meermaals vraagt ze hem om voor enkele weken terug te komen naar Thailand. “Omdat ik je zo hard mis”, zegt ze dan. Maar Nico, die moet natuurlijk werken. En ook sparen voor die reis. Vooral dat laatste is niet makkelijk nu hij een vrouw te onderhouden heeft.

In oktober heeft Nong plots een schitterend idee. Nico heeft toch spaarcentjes, die hij enkel wilde aanspreken voor een slimme investering? En hij gaat over drie jaar toch op pensioen? Met de 189.000 euro die hij voor zijn half huis gevangen heeft, kan hij in Thailand een kast van een villa laten bouwen. En nog wat appartementen ook, als opbrengsteigendommen. Zodat hij onder de tropische zon zorgeloos van zijn oude dag kan genieten. Hij hoeft niet eens per se langs te komen. Een farang (Thais voor buitenlander, nvdr.) kan ginds toch geen eigendom hebben en dus moet alles op Nongs naam komen. “Maar je vertrouwt me toch, schatje?”

pexels-photo-1372134.jpeg

 

Je krijgt zo’n vrouw wel uit de bar, maar de bar niet uit de vrouw

Tuurlijk dat Nico zijn Thaise hartendief vertrouwt. Hij ziet zichzelf over drie jaartjes al liggen onder zijn eigen palmboom, bij zijn eigenste zwembad. Links van hem een cocktail met een parasolletje in het glas, rechts van hem de mooie Nong.

Zijn spaarcentjes worden met tienduizenden euro’s tegelijk overgeschreven naar Thailand. Er wordt gestart met de bouw van een blok met daarin 24 appartementen. Die moeten later minstens een half miljoen Baht per maand opbrengen. Dat is meer dan tienduizend euro per maand: Nico’s investering zal zichzelf dus snel terugbetalen. Via Skype stuurt Nong hem geregeld foto’s door van de progressie. Nico ziet dat het goed komt.

Helaas komt Murphy met zijn wet geregeld roet in het eten strooien. Bouwmaterialen die in het holst van de nacht gestolen worden, een straffe tropische bries die een muur weer tegen de vlakte blaast, een leverancier die een flink voorschot ontving om vervolgens met de noorderzon te vertrekken,… Nico’s spaarcenten zijn er helemaal door en de appartementen zijn bijna klaar. Voor de villa is de eerste steen nog niet gelegd, maar wanneer de appartementen verhuurd kunnen worden zal dat niet lang meer duren.

Nog zo’n twintigduizend euro is er nodig, maximum. Nico zal een bijbaantje moeten zoeken om zijn prinses uit de bar te houden én de bouw klaar te krijgen. Maar vooraleer hij dat doet, wil hij toch in Thailand eens een kijkje komen nemen. Zijn opbrengsteigendom met eigen ogen aanschouwen. En ja, hij wil nog eens écht intiem zijn met zijn geliefde.

Geld afgeven of ik schiet!

man lying on bed

Geen goed plan volgens Nong. Wat hij aan een vliegticket en zijn verblijf ginds moet geven, kan Nico net zo lief in de bouw steken. Hoe spoediger dat allemaal afgeraakt, hoe beter. Nico houdt echter zijn poot stijf: hij stuurt geen cent meer op, zolang hij haar niet gezien heeft. Uiteindelijk gaat Nong overstag. Maar ze heeft wel nog een vraag: “Kan je links of rechts niks lenen? Als je nog een half miljoen Baht meeneemt, geraakt alles zeker af. Dan kan je het met je eigen ogen zien!”

Met dertienduizend euro op zak – Nico heeft zijn auto verkocht en inderdaad links en rechts nog wat geleend – stapt hij enkele weken later weer op het vliegtuig. In Pattaya neemt hij een hotelkamer en Nong komt diezelfde avond nog langs.

“Zo lief en heet ze vroeger was, zo afstandelijk was ze nu. Vrijen kon niet, want ze had haar maandstonden. Ik was zo geil als wat en ik vroeg haar of ze me dan op een andere manier kon bevredigen. Ze werd woest. Ik was een maniak. Kon ik nu geen rekening houden met haar gevoelens? Als ze haar regels had, dan had ze geen zin in intieme handelingen van allerlei aard. “Als het dan toch zo dringend is, ga dan even naar het toilet”, zei ze. Na het diner ging ze al slapen. Ze had hoofdpijn. Ik had zin om naar Soi 6 te stappen om ergens ‘boven te gaan douchen’, maar ging me uiteindelijk maar bezuipen in de bar van het hotel.”

De volgende ochtend, heel vroeg, maakt Nong hem wakker. Ze weet dat Nico het geld in de kluis op de kamer heeft gestoken. “Wat is de code van de kluis, schatje?” vraagt ze met haar allerliefste stemmetje.

Nico voelt zijn hoofd tot in zijn tenen bonzen. “Laat me nog wat slapen”, antwoordt hij.

“Okee schatje”. Nong neemt een papiertje en schrijft daarop in drukletters een adres. “Kom hier rond de middag naartoe. En neem het geld mee, dan kunnen we ineens de appartementen laten afwerken.”

Van alle buitenlanders die ik ooit heb ontmoet, ben jij de domste van allemaal

Nico slaapt zijn roes verder uit en begeeft zich enkele uren later per tuktuk, een Thaise motortaxi, naar het adres. Het blijkt een nieuwbouwappartement te zijn in Phoemphun, een wijk enkele kilometers verder. “Een mooi appartementsgebouw. Als het dat was dat ze met mijn centen had laten bouwen, dan had ze het alleszins goed laten doen. Ik moest op de eerste verdieping zijn. Daar vond ik Nong, samen met nog drie Thaise mannen.”

Nong heeft een rare blik in haar ogen, iets woest. “Nu zal ik je eens wat vertellen, Nico!” Ze lacht zenuwachtig. “Ik ga helemaal niet met je trouwen! Ik ben al getrouwd. Die daar, met zijn gele T-shirt, is mijn man. Die andere twee zijn broers van hem. Wat vind je van mijn appartementen? Ik heb je helemaal beroofd, Nico. Van alle farangs die ik ooit heb ontmoet, ben jij wel de domste van allemaal.”

Woede. Onmacht. Ongeloof. Het lijkt wel alsof de grond onder Nico’s voeten wegsmelt. Dit moet een nachtmerrie zijn, zo denkt hij. “Heb je het geld bij? Geef dat ook nog maar hier, of we schieten je neer en steken je als een hond onder de grond. Niemand die je ooit zal vinden, dit is Thailand weet je!” Eén van de broers haalt grinnikend een revolver tevoorschijn en richt die op Nico. Hij geeft zijn enveloppe met geld aan Nong: wat kan hij anders?

“Ik ging naar de politie, maar die konden me enkel helpen als ik wat geld onder de tafel schoof. Dat kon ik niet. Ik had immers niks meer. Ik had geen zin om nog een seconde langer in Thailand te blijven. Belde naar de luchtvaartmaatschappij, vroeg of ik mijn ticket kom omboeken. Twee dagen later vloog ik terug naar België. In tussentijd ben ik het hotel niet meer uit geweest. Ik was emotioneel kapot. Een illusie en in totaal ruim 250.000 euro armer.”

Of hij ooit opnieuw iets zou beginnen met een oosterse dame? “Voor het geld moeten ze het niet meer doen, want dat heb ik niet meer. Waarom zouden ze me dan nog wel willen? Voor mijn schoon ogen? Nee meneer…”

Bron

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.