Het brandmerk

 

steel wool of fire cracker
Photo by Fabiano Rodrigues on Pexels.com

De tijdlijn van een jaar brengt op voor hem.

Zachtjes met fijne woorden haalt hij hun fijngevoeligheid aan. Speelt hij in op hun noden.

Het leven was al te zwaar voor hem, alleen voor hem? En met zorgzame blik worden de woorden opgenomen op het netvlies van de tegenpartij. De partij die moet zwichten voor zijn ellendige verhaal en met medeleven zijn noden moet inwilligen.

Zijn nood om bevestiging, zijn roep om aandacht. Aandacht voor het vreselijke verdriet dat hij reeds heeft meegemaakt. Stilletjes kruipt hij in je hoofd en val je voor zijn fijngevoeligheid waar hij mee te koop loopt.

Die zachte, lieve man die zijn littekens draagt en als een meester de ondraaglijkheid van zijn leed verkondigd.

En zo overmeesterd hij één ieders hart en wakkert hij een verlangen aan naar liefde geven. Want de gever wilt graag zorg dragen voor die man die zoveel verdriet met zich mee draagt.

En zo sluipt hij je wereld binnen, teert hij op je gevoel om uiteindelijk te consummeren waar hij op uit is, een lichaam. Een lichaam dat wordt genomen, zonder enige voeling te hebben met het kloppende hart van de vrouw die zijn lakens deelt.

En zonder enig idee te hebben van de schade die hij toebrengt aan het welzijn van een ander. Want dat deert hem niet.

Het is alsof de tijdlijn van een jaar een verzameling is van vrouwen waar hij het hart niet van ziet. Een omhulsel om te nemen. En na het nemen laat hij een brandmerk achter bij de ene al meer gemerkt dan bij de andere, maar hij doet gewoon verder en neemt …. .

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.