Liefdes-experiment

Relaties heb je tegenwoordig in allerlei soorten. Men vindt er de meest wilde termen voor uit, waar ik soms nadien van denk wie heeft dat weer uitgevonden.

Ik bevind mij in een wereld die experimenteert met relatievormen. En soms krijg ik voorstellen om mee te doen aan ‘een experiment’.

biotechnology bright chemical chemistry
Photo by Pixabay on Pexels.com

En dan denk ik na over zo’n voorstel en dan kom ik telkens terug naar mijn ouderwets gevoel van hunkering naar liefde. Naar echte intimiteit en veiligheid. Het verlangen naar geborgenheid dat ik tot op vandaag nog niet kende. Want tot op heden ben ik precies verzeild geraakt in een wereld van lusten waar ik met mijn klein hartje me steeds meer en meer een heel apart klein meisje voel.

En ik voel me verloren in deze wereld. In deze wereld die lust voor liefde zet. Een wereld waar de ik-figuur zo belangrijk geworden is en mensen soms vergeten dat ze in relatie met een ander levend wezen bezig zijn, waarbij je iets nalaat. Een stempel die je drukt op iemands hart. Misschien wel een reden om muren te bouwen, bindingsangst, verlatingsangst te krijgen. Redenen die we tegenwoordig hanteren om mensen teleurstellen? Of anderen aan het twijfelen te krijgen? Of misschien wel te dumpen?

Mijn denken weet het niet meer. Ik ben een open hart dat de wereld graag ziet en mensen graag ziet, maar het is moeilijk in deze maatschappij, waar precies de liefde misbruikt wrdt om alle lustgevoelens te bevredigen. Ik voel me hier niet thuis. Liefde is voor mij iets dat een mens moet koesteren en niet iets waar je mee speelt.

Panda punten willen we niet, liefst zoveel mogelijk tijgerpunten. Want het lijkt alsof zonder betrekkingen zijn hopeloos is. De prestatie-maatschappij. Zelfs als single moeten we neuken. En dat is hard uitgedrukt.

Maar ik wil niet presteren. Het liefst wil ik liefde ontmoeten, een ‘ echt liefdes-experiment’. Iemand dat van me houdt, me beschermd en me respecteert. En me niet ziet als een tijdelijk experiment om lusten te bevredigen.

Het maakt me een beetje bang, dat ik uiteindelijk een eenzaam experiment zal zijn omdat mijn hart gewoon hunkert naar een normale relatie waar twee mensen gewoon bij elkaar zijn met respect en liefde voor elkaar. Misschien wel een utopie?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.