Het snoepje

six assorted color lollipops
Photo by rawpixel.com on Pexels.com

Twijfelen. Is het iets wat jullie ook overkomt?

Mijn hart is lang gesloten geweest voor liefde. Sinds een tijdje probeer ik mij open stellen om terug die liefdespartner te vinden waar ik graag terug iets mee wil opbouwen.

Maar ik heb niet het gevoel dat dit van een leien dakje gaat. Het is niet het gebrek aan aandacht en ook niet aan interesse die het vinden van die persoon bemoeilijkt.

Mannen bieden zich aan in allerlei geuren en kleuren. Sommige flirten virtueel met me, andere zoeken mijn aandacht in serieuze chatgesprekken, de complimenten vliegen in het rond van knap tot heet, guitig tot speels, … je houdt het niet voor mogelijk.

Het lijkt wel alsof ze allemaal iets in de aanbieding hebben en ik het maar moet zeggen wat ik nu wens.

Maar ik lijk precies ook zelf in de aanbieding te staan. Waar positioneer ik mij in die aanbieding? Is er korting? Lig ik in het beste verkoopsvak of ergens waar niemand aan kan en stel ik word gekocht waar ga ik dan terecht komen. Zal er iemand voor altijd van mij houden of kom ik na gebruik in de vuilbak terecht. En word ik samen met anderen aangekocht of ben ik een uniek product waar iemand de moeite neemt de gebruiksaanwijzing te lezen.

Ik heb het gevoel alsof ik een snoepje ben waar naar gegrabbeld wordt en met heel veel chance kom ik bij de juiste terecht. Maar de kans lijkt me groter dat het snoepje geconsumeerd wordt en daarna er een leeg papiertje overblijft. De kans is ook groot dat ik samen met die andere snoepjes gegeten wordt. En de lege papiertjes kunnen dan samen hun verhalen delen?

Ik wil zo geen snoepje zijn. Dat vreet aan je zelfvertrouwen en telkens kom je tot de constatatie dat wat zich aanbiedt eigenlijk maar uit is op 1 smaakje maar niet in het volle snoepje.

Het is niet mij dat hen interesseert maar mijn lichaam. Kortom ik ben goed genoeg om intimiteit te delen maar als het gaat over beter leren kennen en iets opbouwen dan zijn de aanbiedingen zeer vlug verdwenen en zegt Messenger niets meer. De stilte zegt meer dan woorden.

Het snoepje twijfelt. Twijfelt of het wel zin heeft om zich open te stellen, om iemand binnen te laten want tot hier toe lijkt het me weinig succesvol en zeer oppervlakkig. En is het redelijk vernederend om te merken dat je zo gezien wordt en benaderd wordt.

Het snoepje wil een oprecht, eerlijk snoepje ontmoeten die de tijd wil nemen om haar te leren kennen. Maar de moed zit in haar papiertje en ze weet niet of het wel goed komt in deze wereld van daten en relaties consumeren. En zo wordt ze uiteindelijk liever een zeer klein snoepje dat liever niet meer opgemerkt wordt en terug in haar veilige statuut van alleen zijn kruipt waar het verlangen nr liefde groter wordt achter gesloten deuren.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.