Wat een vrouw moet weten als ze verliefd wordt op een man met autisme

Als een neurotypische vrouw die verliefd is op een man met autisme, zijn er 22 dingen die je moet weten. Tenminste volgens Rudy Simone, schrijfster, scenariste en comedian. Na het boek met de 22 tips voor neurotypische vrouwen schreef Simone een gelijkaardig boek over wat een vrouw met autisme wil dat haar (neurotypische) man weet.

close up of padlocks hanging on heart shape
Photo by Pixabay on Pexels.com

Het is te merken dat Simone uit Amerika komt want over neurotypische mannen die verliefd worden op knappe autistische jongens, wordt er met geen woord gerept in haar boek. Hoewel die misschien gewoon verstandiger zijn en het beter klikt.

Geen onmogelijke verwachtingen koesteren

Wie haar boek leest, zal meteen opmerken dat een verstandige vrouw wel goed gek moet zijn als ze iets met iemand met autisme begint. Hoewel het geweten is dat verliefdheid weinig te doen heeft met verstand.

Zelf veronderstel ik dat de meeste neurotypische vrouwen het aanvankelijk niet weten, het verborgen blijft (doordat de man goed zijn best doet, of de liefde blind maakt) of dat ze veronderstellen dat zij hun partner wel zover zullen krijgen te veranderen naar de gewenste vorm.

In zulke gevallen geldt eigenlijk hetzelfde als in alle andere relaties: laat er voldoende tijd over gaan om elkaar te kennen vooraleer met elkaar in volle zee te gaan en koester geen onmogelijke verwachtingen.

Eenzaamheid en onhandigheid bij het tonen van affectie

Wie met een autist samenleeft moet, volgens Simone, vooreerst heel wat eenzaamheid kunnen verdragen. Al is dat wellicht wederzijds en is er vermoedelijk in alle partnerrelaties een (gezonde) vorm van eenzaamheid.

Een neurotypische vrouw hoeft volgens haar ook geen tekenen van affectie in het openbaar te verwachten. Zelf probeer ik dat te laten omdat het genant zou kunnen overkomen, door de onhandigheid bij het tonen van affectie.

Romantische verwachtingen, moet de neurotypische partner-in-spé weten, maken hem zenuwachtig. Ze maken immers deel uit van een spel dat hij niet goed doorziet, en dat veel energie kost terwijl het concrete nut niet echt duidelijk is.

Wanneer het tot een crisis komt

Zoals in elke relatie komt het in de liefdesrelatie met iemand met autisme wel eens tot een crisis. Al is de invulling van wat een crisis is, en hoe het daartoe komt, soms wat anders. Wanneer mijn vriendin in een crisis is, hou ik eerder afstand.

Simone stelt dat een man met autisme er eerder niet zal zijn wanneer een neurotypische vrouw in crisis verkeert. Het is vooreerst al de vraag of hij dat zal opgemerkt hebben. Want op welk moment spreken we officieel van een crisis? Mijn vriendin en ik hebben dat voor alle zekerheid toch concreet afgesproken. Uiteraard evolueert de invulling van zo’n crisis, en het verloop ervan met de duur van de relatie.

Humeurige of apathische mannen

Veel mannen met autisme, stelt Simone, zijn vaak humeurig of kunnen al eens flink uit de slof schieten. Als dat zo is, heeft dat volgens mij vooral te maken met de opbouw van stress, en prikkels tijdens de dag, want een partner met autisme legt de lat voor zichzelf meestal erg hoog. Laat ik er maar meteen bij schrijven dat autistishe vrouwen dat ook doen, maar Simone heeft het daarover in haar andere boek.

Dat komt wellicht ook door de moeite die een echtgenoot met autisme heeft om zijn studies tot een goed einde te brengen, zijn baan te behouden, inzicht te krijgen in wat er zich afspeelt in de relatie of vooruit te kijken. Carrièreplanning, kinderen die groot worden en het huis uitgaan, de planning van het pensioen en tijdig een zitje in het rusthuis bestellen … het zijn niet meteen de sterke punten van een autistische echtgenoot. Aldus de schrijfster.

Uit de slof schieten en humeurig zijn kan een teken zijn dat de spanning te hoog oploopt op voorvermelde gebieden. Maar het kan ook zijn dat een man met autisme door te hoge spanning (of om een andere reden) een burn-out of een depressie oploopt of gedurende langere periode zelfs volledig apathisch wordt.

Waar kan je terecht als vrouw van een autist?

Waar kan je als neurotypische vrouw dan terecht als het moeilijke tijden zijn, als hij je last bezorgt? Bij familie en vrienden? Niet altijd. Want, zo waarschuwt Simone, ze zullen zeggen dat je zijn slaafje bent en een idioot dat je bij zo een man blijft. Ze zullen het masochisme noemen in plaats van liefde.

Terwijl anderen je op het hart zullen drukken dat zijn autisme (als hij er zich al bewust van wil zijn) gewoon een vlucht van verantwoordelijkheid is. Dat hij alleen maar een vent is zoals alle andere en zij hem moet leren zich te gedragen.

Een flinke dosis energie, een goed sociaal netwerk en veel lotgenotencontact is dus nodig om je te ondersteunen zodat je het kan blijven volhouden. En af en toe eens plezier kan maken met mensen zoals jij. Weg van het verzorgingstehuis, bij wijze van spreken.

Even weg gaan zou geen probleem mogen zijn

Zal je autistische partner daar geen probleem van maken, dat je op zwier gaat? Welnee, schrijft Simone, hij zal het net appreciëren dat hij eens alleen is en dat hij met zijn hobby – zijn werk of een of andere fiep – bezig kan zijn. Als je over die bezigheid iets zal willen weten, zal je het wel moeten vragen. Want er zal veel zijn dat hij niet spontaan met je deelt. Al zijn er wellicht ook autistische mannen die dat er alleen op uit trekken ook niet zullen appreciëren, denk ik.

Het kan ook best dat hij er niet is, als je ’s avonds thuis komt, of als je gaat slapen hij nog bezig is met van alles en nog wat. Of als je opstaat hij net is gaan slapen. De invulling en de perceptie van tijd zal voor jullie beiden een beetje of soms volledig anders zijn.

Gescheiden slapen

Het kan dan ook zijn dat jullie gescheiden slapen. Al vrij vroeg in de relatie en ook doorheen de relatie. Soms is hij gewoon zo onhandig of onrustig in bed dat je beter een huis met minstens twee slaapkamers zoekt. Tenzij je een hele vaste slaper bent. Of gewoon overdag kan slapen natuurlijk.

Mijn vriendin en ik hebben er van bij het begin al voor gekozen elk voor ons eigen bedje te kiezen. Er zijn andere gelegenheden en momenten genoeg om met elkaar te knuffelen of intiem te zijn. Helemaal geen schande, al zijn er altijd mensen die denken dat leven onder één dak, samen slapen, kinderen hebben en een gemeenschappelijke bankrekening houden tekenen zijn van een vaste relatie.

Bespaar u de energie en leer ermee leven: het maakt je leven veel leefbaarder

Sommige neurotypische vrouwen hebben veel moed en energie en nemen allerlei stappen om hem te kunnen veranderen. Rudy Simone is daar duidelijk over: je zal hem nooit kunnen veranderen, zelfs al slaag je erin om hem ertoe te brengen zijn gedrag aan te passen. Bij dat laatste is het ook maar de vraag of je dan niet vooral een toneelspeler hebt gemaakt van je man, in plaats van hem te leren verstaan.

Tot slot schrijft Simone dat de meeste relaties tussen mannen met autisme en neurotypische vrouwen heel wat evolueren. Zoals alle relaties, zal het Grieks koor daarop zingen. Uit dit boek blijkt er toch wel degelijk een groot verschil. Zelfs al ziet de partner met autisme de andere erg graag en waardeert hij de relatie, een verbondenheid en engagement zal de neurotypische partner nooit echt ervaren. Daarvoor krijgt ze wel iemand terug die eerlijk, trouw en vooral uniek is.

Bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.