Aaah kut, ik ben verliefd!

Verliefdheid is toch zo mooi!

Vlindertjes die fladderen…. nee ik voel zelfs de hele dierentuin!

Snachts geraak je niet in slaap. Zijn of haar beeld blijft voor je uitspoken…. ooooh lag die nu maar naast mij in bed! Lekker lepeltje liggen, knuffelen, zoenen, samen in slaap vallen, samen wakker worden…. binnenin brandt het als een vuur, stiekem heb je toch wel zin om die persoon even te voelen, gewoon ff maar.

Nog snel even de berichten herlezen. Oooh hoe lief toch, je voelt je tenen krullen, je binnenste krimpt weer eens ineen. Zou ik nu nog snel iets sturen? Vermoeid word je dan smorgends wakker. Aaah is het nu al tijd om op te staan?!

Ontbijten…. pffff geen honger. Je maakt iets vluchtigs klaar, maar eigenlijk geen zin en het smaakt ook anders dan op andere dagen. Liever nog wat lieve berichtjes sturen. Zal ik snel antwoord krijgen? Oei nog geen antwoord, mss is die druk bezig, of voelt die minder dan ik? Wat doet die op dit moment?

De rest van de dag is hetzelfde, je droomt je doorheen je werk en het enige dat je wil is die persoon horen en berichten sturen. Je hebt ook stress want er vliegen wel 1000den vragen doorheen je hoofd.

En de volgende dagen idem…

Je denkt constant aan de persoon waar je verliefd op bent, dag en nacht, met slapeloze nachten en vermoeide dagen als gevolg, afvragend wat die allemaal aan het doen is of denkt.

Je krijgt amper een hap door je keel, geen honger, geen zin! Die buik zit toch al vol met al die vlinders… of zijn het fladderende vragen?

Je bent een brok positieve energie, en loopt hyperactief rond. Toch nog maar even het hele huis kuisen nu! Plots doe je al die werkjes die in andere tijden een sleur waren. Je begint de garage op te ruimen, herstellingswerken uit te voeren. Zo vliegt de tijd vooruit en terwijl kan jij verder dromen. Zingen, lachen, dagdromen…. jouw humeur is echt top!

Je hebt ook wel grote concentratieproblemen, op je werk lijkt het alsof je aan de lopende band staat. Liefst laten ze je even met rust zodat jij heerlijk verder kan dagdromen. Je hebt in je hoofd al een lijstje met alles wat je over die persoon wil weten… tja eigenlijk wil je diens hele leven gewoon weten.

Hij (of zij) is de ware, daar ben je van overtuigd! Je idealiseert hem of haar als dé persoon waar jij oud met zal worden en je kan niet wachten om terug af te spreken.

Je hart gaat sneller kloppen als je de persoon terugziet en je mond wordt kurkdroog bij de gedachte alleen al. De zenuwen komen boven en je knieën knikken als losstaande stelten. Klamme handjes…

Super toch!

Wel, eigenlijk niet!

Je ziet het bij vrienden rondom je die verliefd zijn en waarvan je denkt… allez open toch je ogen of besef je uw gedrag wel? Plots zijn het de meest onnozele pubers geworden.

Ik ben geen persoon die stapelverliefd wil rondlopen en de pedalen kwijt wil zijn.

Ik ben iemand die wel verliefd wil worden, maar dan toch in controleerbare normen.

Laten we het semi verliefd noemen. Ik heb graag men leven onder controle en als je dan verliefd bent dan handel je als een kip zonder kop.

Verliefdheid brengt veel mooie dingen naar boven, maar is ook een periode van onzekerheid, twijfels, pijn, stress, onstabiliteit,…. het doet je andere zaken zoals je werk verwaarlozen, maar ook dierbare mensen zoals je kinderen en vrienden. Je zit constant berichten te typen en te chatten… ten koste van kostbare tijd.

Het is dus enkel de moeite waard als het wederzijds is!

Bekijk hieronder volgende filmpje van Kobe Ilsen

De mening van Kobe Ilsen hierover

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.