Ik maak niks af en vermijd conflicten

Dit is een tekstje ter ere van alle verloren kansen. Ter ere van al mijn verhalen die stopten, voor ze goed en wel, begonnen waren.

Deze tekst is ter ere van alle dingen die ik ooit heb opgegeven. En aan al diegene die ik nooit zal afwerken.





Mijn zelfverklaard lief werkt op mijn zenuwen, ik heb niet eens de moed om er een eind aan te maken. Dus zit ik hier al een paar dagen wachtend, met gekruiste armen tot de dingen zich uit zichzelf uitwijzen.

Tot nu wachtte ik, tot hij zelf zijn interesse zou verliezen, dat zou zo veel gemakkelijker zijn geweest. Ik kan geen keuzes maken, dus maakte ik ze niet.

Daarom vlucht ik. Ja, ik geef op. En yes, ik laat de armen zakken weer eens zakken.

Moest ik voor jou er een tekeningetje bij maken, zouden waarschijnlijk de helft van de lijnen ontbreken. Want je begrijpt me niet.

Uiteindelijk besef ik wel dat ik niets grondig meer doe. Als ik maar half ergens investeer, ben ik nog maar half teleurgesteld als het weer eens niet lukt.

Ik tel mijn onafgemaakte relaties en zaken  niet meer.

“We moeten praten!” En ik denk: nee dat gaat niet, ik wil nog zoveel doen! Ik wil uitgaan met mijn vrienden. Excuses… I know. En ik wil alsof doen, dat je niet bestaat. “We spreken wel een andere keer”.

Ik ben niet klaar. Maar zal ik dat dan ooit weer zijn?

Het is tijd om te zien dat mijn vluchtgedrag uiteindelijk ook mijn valkuil is.

Ik zit vol twijfels, en ik voel me alles behalve dapper als ik zeg dat ik weer eens vroegtijdig ga stoppen. Ik ben absoluut niet fier op mezelf. Ben ik een hypocriet als ik vorige week super enthousiast was over hem? En nadat er dit weekend een paar dingen niet door de beugel konden heb ik hem nog een kans gegeven. En hij was super charmant op onze make-up date. Maar mijn gevoel is gewoon weg. Er is iets gebroken en kan me er niet over zetten.

Middelmatigheid begint waar passies sterven. Het is stom, maar ik heb passie nodig om te voelen dat ik leef. Ik kan niet verder investeren in iets middelmatig.

Dromen blijven dromen. Maar ook Nachtmerries blijven nachtmerries als je geen actie onderneemt.

Dus ik raap straks mijn moed bij elkaar en ga ik dit gedaan maken.

Hiermee stop ik met stoppen, ik stop met opgeven.

Want dit gaat nergens toe leiden.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.