Je vous trouve irresistible

Ineens gaan de dingen super snel. Een paar weken geleden zat ik nog met iemand anders in mijn hoofd. Iemand die ik maar niet los kon laten. Ook nadat bleek dat hij onvoldoende interesse had.

Mr. unavailable, die na elke date, elk lang telefoontje opnieuw afstand nam. Elke keer dat ik dichter bij kwam werd zijn bindingsangst het excuus om weer eens 2dagen te verdwijnen. Nooit hoorde ik een complimentje. Wel regelmatig wat kritiek. Je bent te dit, je bent niet genoeg dat. Je reist teveel, je bent nooit thuis, je bent niet huiselijk genoeg. Excuses om me niet te dichtbij te laten.

Trekken en sleuren was het. Je voelt je onzeker. Maar je blijft altijd ergens hopen dat hij toch inziet hoeveel je te bieden hebt.

Toch ben ik bindingsangst-man ergens dankbaar. Omdat ik kan vergelijken met een nieuwe mr available die in mijn leven is gestapt. And he is HOT!

Een paar weken geleden sprak ik mr. available zelf aan, nadat hij een like had gezet op één van mijn reacties op Singles 4 Fun. Na een kleine 2weken chatten, ontmoeten we elkaar op een evenement van S4F. De vonk sloeg meteen over. De dag nadien zag ik hem weer. En hij verdween niet na ons eerste, ons tweede, ons derde contact… Hij zegt nog steeds lieve dingen. En hij eist zijn plekje in mn leven.

Ik loop op wolkjes want gisteren hebben we voor het eerst gekust. Vanavond zie ik hem weer, zondag spreken we ook af… Voorzichtig maken we plannen samen. Alles voelt gemakkelijk aan, het gaat gewoon vanzelf. En DAT is juist net zo aantrekkelijk aan hem. Hij het lijkt alsof hij geen bindingsangst heeft.

Het lijkt of hij geen vooroordelen heeft en staat open om me beter te leren kennen. Ik durf me eindelijk nog eens open te stellen omdat hij me veilig doet voelen. Ik kan mezelf zijn. Ook mijn kinderwens schrikt hem niet af. Hij veroordeelt niet. Hij kijkt vooruit en niet achteruit.

Wie weet wordt het niets. Maar daar wil ik nu niet mee bezig zijn. Het doet zo goed te weten dat er nog mannen zijn die ‘durven’. Ook ik ben bang hoor, maar ik laat het niet langer toe dat mijn angst in de weg staat van mogelijk geluk.

Geloof jij nog in geluk? Kunnen dingen nog vanzelf gaan?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.