Laat Jefke spelen

Afgelopen weekend was ik weer eens op baan met Nosy. Wedstrijd spelen alweer. Mijn 31ste dit jaar. Een belofte aan mijn kinderen die Nosy op het Belgisch Kampioenschap willen zien verschijnen. Mijn kinderen zijn respectievelijk 11 en 13 jaar oud. Mijn oudste zoon zou zo graag met een eigen hondje trainen en werken. Dat idee speelt al enkele jaren in mijn achterhoofd eigenlijk. Ik vermoed dat de innige band die wij hebben daardoor nog zou kunnen versterken en daarbovenop zitten er elementen in de hondensport die ieder kind zou moeten leren. Verantwoordelijkheid, zorg en respect (voor een hond). Dankbaarheid voor lesgevers en betrokkenheid in sociale projecten zijn daarnaast ook het vermelden waard.

Nu goed, afgelopen weekend kom ik dus toe op wedstrijd en terwijl ik langs rijd, op zoek naar een parkeerplaats, is er iets dat onmiddellijk mijn aandacht plotsklaps opeiste. Een kind op het terrein, met een mechelse herder nota bene. Niet omdat het een kind is maar omwille van de manier waarop hij zijn hondje op dat moment aan het belonen was. Daar zag ik de toekomst en de juiste instelling. Dat kereltje weet hoe zijn hondje in elkaar zit. Ik krijg er de tranen van in de ogen als ik eraan terug denk. Een eerlijke, jonge geleider met een hond, een hobbie, misschien zelfs een passie voor het leven.

Goed, ik sprak hem even aan want ik, als vader en wedstrijdspeler/trainer, was ferm onder de indruk van die jongen. Ik sprak Jefke even aan. Jefke speelt in Programma 2 en behaalde die dag 130 op 150. En dat is een meer dan respectabel resultaat! Voor zij die niet weten wat Programma 2 is, dat is de zwaarste discipline binnen de sport Gehoorzaamheid, sectie 4B bij de Koninklijke Kynologische Unie van Sint Hubertus, de KKUSH. Een discipline waarvoor je diep moet gaan, waarvoor je minstens 2 tot 8 uren trainen moet per week, na school. Dat lees je goed, na school. Na je huiswerk. Voor je slapen gaat. Snel iets eten en gaan trainen. In plaats van voor de buis te hangen, op de Playstation te spelen, met de smartphone in de zetel te liggen stinken. Ik heb hem een compliment gegeven en heb daar ter plekke mijn petje af gedaan voor hem, letterlijk. Mijn kale, oude schedel die het petje af werd gedaan voor deze jongeling, deze nieuwe generatie, de toekomst. Ik vermoed dat de gemiddelde leeftijd in deze tak rond de 45, 50 draait, en dan ben ik nog optimistisch en positief ;-).

Tot ik werd verteld dat dit een foutje was van de KKUSH omdat zij nog geen regelgeving hadden die Jef verhinderden te spelen als jongeling. Jef speelt nu reeds een heel seizoen en plots zou men bij de KKUSH de interne regelgeving veranderen zodat Jef volgend seizoen niet meer zou kunnen aantreden. Dat is heel wat hear-say, geef ik grif toe. Persoonlijk snap ik dat niet. Waarom zou Jef volgend seizoen niet meer mogen spelen? Omdat het gevaarlijk is? Omwille van zijn leeftijd? Heel vreemd allemaal. Ik ken volwassenen in de hondensport die op zijn zachtst uitgedrukt gevaarlijker zijn en doen dan Jefke. Jef zijn vader is altijd in de buurt en Jef kan zijn mannetje staan. Zijn hondje staat onder controle, helemaal niks op aan te merken. Jef is duidelijk een goede jongen. Is het de schofthoogte van de hond die het hem zal doen? Een 12-jarige mag het terrein niet op met een hond groter dan 40cm? Want met een kleinere hond, daar schuilt geen gevaar in? Neen, ik snap het niet.

Ik durf mezelf de vraag niet stellen maar hier moet het toch maar even. Wat zou Jef doen zonder die wedstrijden? Zijn het die wedstrijden? Is het hem allemaal daarom te doen? Is enkel trainen met zijn hond al niet voldoende? Ja, misschien wel. Of misschien net niet. Mijn jongste zoontje voetbalt bij U12. Twee keer trainen per week, ongeveer hetzelfde regime. Zou hij dat doen, mocht hij iedere week een wedstrijd ontzegd worden als voetballer. Zou hij nog gemotiveerd zijn? Ik ben zelf trainer van een ploegje voetballers en kan die vraag voor u alvast beantwoorden. NEEN. Geen kind gaat twee keer trainen per week om dan in het weekend geen wedstrijd te spelen. Die wedstrijden bepalen de motivatie en de inzet van mijn jongens. Daarvoor doen ze het. Daarvoor slikken ze mijn commentaar op training, daarvoor lopen ze die extra kilometer. Om op zaterdag te kunnen schitteren. Op Wedstrijd.

Ik berisp niet graag de keurders op een wedstrijd en doe dat dus ook nooit, want het is mede dankzij hen dat onze sport bestaat. En eigenlijk is dit ook helemaal geen berisping, misschien eerder een oproep om voor Jef te getuigen? Getuigen aan de overkoepelende organisatie dat Jef dat prima doet en dat misschien voor hem een uitzondering kan gemaakt worden? Omdat zij garant staan voor hem? Ze zagen hem toch reeds spelen? En er waren geen incidenten? Vreemd allemaal. Maar het punt dat ik wou maken, blijft overeind. Wat gaat Jef doen volgend jaar? En de jaren erna? Wordt hij één van ons, doet hij later, op gezegende leeftijd, op zijn beurt, zijn pet af voor een jongere generatie? Of niet?

Noem mij naïef. Of noem het mij niet. We hebben een kleine petitie gestart voor Jef. Vindt u net als ik dat Jef volgend jaar terug moet kunnen aantreden? Teken dan aub deze petitie. Bedankt om dit te delen. Voor Jefke.

Hier heb je de link: https://secure.avaaz.org/nl/petition/KKUSH_Laat_Jefke_spelen/?cIdXlkb

 

Eén gedachte over “Laat Jefke spelen”

  1. Het gaat niet alleen op Jefke, Ik ben ook gestart als 12 jarige mijn eigen hond te trainen +40cm schofthoogte en nog diverse kennissen van mij idem. Ik zou het jammer vinden moest dit niet meer kunnen !

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.