Wat als die fantastische partner fysieke beperkingen heeft?




Wat als je die fantastische partner leert kennen waarmee het klikt. Waar je mee kan lachen en uren praten maar jij als sportieveling weet dat samen genieten van sporten er niet zal inzitten omdat die partner dit omwille van gezondheidsredenen niet zal kunnen…

sea black and white landscape beach

Photo by Sabeel Ahammed on Pexels.com

Zelf onderga ik dagelijkse pijn had al operatie van hernialetsel doordat de huisarts me niet direct geloofde en me 9 maanden liet afzien heb ik onherstelbare schade opgelopen aan mijn zenuwen. Nu zit ik opnieuw in serieuze dip en heb uitval van mijn stapfunctie en hevige zenuwpijnen. Vorig jaar heeft MNR uitgewezen dat ik littekenweefsel heb daarop krijg ik soms ontstekingen en mijn enige optie nog pijnkliniek is. Dit heb ik toen geweigerd maar nu ik niet meer kan functioneren heb ik geen keuze meer. Nu start ik deze week met opnieuw epidurale inspuitingen en hierna gaan ze rechtstreekse elektrostimulatie doen op aangetaste zenuw… op hoop ban zegen! Ik ben nu 5 jaar ‘goed’ geweest en met de pijn heb ik leren leven. Ik was dolgelukkig dat ik weer kon stappen en … jaja dansen!!!

ambulance architecture building business

Photo by Pixabay on Pexels.com

Wie wil nu een partner die soms forfait moet geven op alle vlak? Kan jij ermee leven? Bij mij is dit een tijdelijk gegeven maar soms kom je iemand tegen waar het leven wel wat harder heeft toegeslagen.

Een jaar of 3 terug leerde ik iemand kennen op een after work. Ik viel bijna op zijn schoot toen ik een stap achteruit zette. Ja die knappe vent met die ondeugende ontwapende glimlach zat in een rolstoel… Hij was iemand waar je naartoe gezogen werd door zijn positieve uitstraling. Ik ben blijven praten ermee, voor mezelf was de houding niet ideaal met mijn rugklachten en hij nodigde me uit op zijn schoot te gaan zitten om te babbelen. Hij draaide wel af en toe met me rond op de maat van de muziek. Na een tijdje maakte ik de domme opmerking ‘als ik teveel weeg moet je het zeggen he’. Tja de reactie was dan ook ‘ik voel het niet, he’. Hij had op zijn 25ste, toen hij net was getrouwd een ongeluk gehad met de moto. Hij was verlamd aan beide benen en had zelfs een urinezak aan zijn rolstoel hangen… weliswaar goed verstopt.

assorted medication capsules

Photo by rawpixel.com on Pexels.com

Ik heb lange tijd aan hem gedacht en hij had me zo getriggerd in zijn ‘joie de vivre’ dat ik er inderdaad wel eens bij na heb gedacht of ik ermee zou kunnen leven. Ik denk van wel, al zou het een grote aanpassing zijn en wil ik wel leuke actieve dingen doen met mijn partner maar een goeie klik anders vind ik persoonlijk veel belangrijker misschien doordat ik zelf in momenten heel beperkt ben in mijn functioneren. Mij zou het niet tegenhouden ervoor te gaan zeker met hem in mijn achterhoofd…

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.