LA VIE EN ROSE




Je hoort het wel wat vaker. Mannen en vrouwen in een relatie of in een huwelijk die klagen over hun partner. “Een ditje van hier, ..” “Een datje van daar …” “Was ik maar alleen, dan ….”

Als ik puur naar mezelf kijk, heb ik nooit aan de klaagmuur gestaan. Wat ik wel deed is als het even niet goed liep in de relatie was bij vriend binnen lopen om te ventileren, zonder mijn partner af te kraken. Daar had ik vrienden voor. Ondanks de dallekes bleef ik keer op keer geloven in een goede afloop, sloeg ik het advies van mijn vrienden steil hard achterover en bleef met dezelfde focus volop voor de liefde gaan.

Met heel veel engelengeduld is er veel tijd verstreken. Zoveel maanden later, na geduldig te wachten is er 1 ding veranderd. De relatie is niet meer, het wachten op iemand is weg gevallen. Dromen die je samen had zijn als een zeepbel uit elkaar gespat. De moeilijkste tijd van de dag na een breuk zijn de avonden. Avonden van stilte. Avonden zonder liefde volle berichten. In de week van de kinderen heb je nog afleiding door hun school, hobby’s of hun aandacht en liefde die je van hen krijgt. Dit blijft duren tot ze in hun bedje kruipen.

De week als de kinderen bij hun mama zijn, kom je na je dagtaak heel laat thuis. Te laat om de avond te breken met vrienden. Er is enkel de sofa en de televisie die je toe lachen. Lachen in de zin van “haha de meeste programma’s of films zijn al lang bezig” Uit armoede zet je een opgenomen film of programma op en gegarandeerd haal ik het einde niet om daarna in het holst van de nacht naar boven te trekken. De smartphone die vroeger roodgloeiend stond met tal van lieve berichtjes is nu een object waar je af en toe es naar kijkt. “vindt er me iemand leuk” “Heb ik bij het laatste dat ik heb gepost een reactie”

Wat ik vooral mis, zijn de slaapwel of de goeiemorgen berichtjes. Of zo af en toe n foto die je voor de rest van de dag een glimlach op je gezicht toverde en heel je dag goed maakte. Toch blijft het hartje branden. Branden van verlangen. Verlangen om terug van iemand te houden. Van iemand houden waarbij je vooral jezelf kan zijn. Door jezelf te zijn jezelf terug verder kan ontplooien en goed voelen. Want hoe zelfzeker ik ook oog. Hoe broos en afgeschermd mijn hartje van binnen tikt.

Dus koppeltjes
Doe water bij de wijn
Want single zijn is niet altijd fijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.