Tijger in het leven versus bange haas in de liefde #bindingsangst




De liefde… Het blijft voor mij een begrip waar ik geen grip op krijg en mee blijf worstelen. Als bange haas ga ik onbewust de uitdaging aan met die andere bange haas of laat ons de beestjes bij de relatietermen noemen namelijk bindingsangst meets bindingsangst.

Het klinkt absurd dat we aantrekken wat we uitstralen zonder ons daar echt bewust van te zijn. Ik zou dit zo graag tegenspreken maar mijn laatste ervaring laat me toch tot de conclusie komen dat dit klopt. Gevoelens, ik heb ze zelden of nooit en toch wist die persoon bij mij gevoelens te activeren waarvan ik het bestaan was vergeten. Ergens dacht ik op dat moment dat het tijd was om verder te gaan, dat het een teken was dat ik me terug kon openstellen voor een relatie. Alleen het bleek een bange haas te zijn en ergens loopt die combinatie van twee tere bange zielen goed tot op een bepaald punt. Het zit niet te dicht en ik krijg de ruimte en tijd om naar adem te happen en stilaan te wennen aan iemand die mijn leven en mijn gevoelswereld langzaam binnensluipt. Aan de andere kant ook het sluipend gevaar dat je de player in je leven laat. Of zie ik het verkeerd? Is ‘player’ wel de juiste woordkeuze voor de persoon die evenveel angsten en twijfels heeft als jij maar die op een andere manier de stabiliteit onder zijn voeten probeert te krijgen? Mannen houden in deze situatie meerdere opties open (is mijn ervaring) terwijl een vrouw haar hoofd dan probeert te clearen en alle voor- en nadelen begint te overwegen van die persoon in haar leven. Alles hangt in deze fase bij mij in de friendszone en daar voel ik me veilig en kan ik mijn gevoelens afschermen maar soms kun je ze niet ontkennen of negeren. Kan ik gewoon hopen dat ze verdwijnen…

Alles verandert de dag dat iemand tegen je over gevoelens praat… Gevoelens… gevoelig… gewoel in mijn hoofd… Ik word onrustig en nerveus… Ik vind het niet ‘het zalige vlindertjes gevoel’ maar de hel…

Ik word bang, heel bang maar hoe bang ik ook ben ik wil een zekerheid een bevestiging een signaal dat ik mijn angst kan loslaten en je vertrouwen… stap voor stap als de wankele pasjes van een baby die ook nood heeft aan stabiliteit en de vertrouwde armen in de buurt als vangnet. Niet de alles of niets maar toch een vorm van basis commitment en respect #basisveiligheid#basisvertrouwen.

Ik freak als iemand me in het begin dagelijks wil horen, laat staan zien maar een gewone berichtje ‘Hoe is het?’ een ‘gooooood morning’ of ‘slaapwel’… Dat is voor mij een kleine vorm van ‘ik geef om jou’ en ‘ik denk aan jou’. Meer hoeft dat niet te zijn… Ik hoef geen uitgebreide ‘in relatie’ status op facebook zodat iedereen het weet maar ik wil wel wat openheid en respect.

En ja de man met bindingsangst stelt je liever aan niemand voor en zegt na een gezellige dag ‘we zien wel wanneer het nog eens past’ en wil geen enkele vorm van commitment aangaan.

En de vrouw met bindingsangst gaat steevast voor die emotioneel onbeschikbare man, die weinig commitment verwacht, zet haar werk en haar huidige leven voor alles en krabbelt graag terug vanaf dat ze de kans ziet…

Ooooo soms voel ik me zo Julia Roberts in de film ‘Run away bride’. 🙈

En of het gegeven van bindingsangst nog niet genoeg is zitten we nog met storingen op de lijn… Mannen en vrouwen… We zouden van andere planeten komen en een andere taal spreken. Wie kent het boek niet ‘Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus’ en ik begin het ondertussen zo stilaan te geloven.

Dus spreek niet over gevoelens tegen vrouwen als je niet weet wat je wil en ga niet aantrekken en afstoten, het is zo vermoeiend. Zeg niet dat je ze mist als je geen tijd voor ze vrij kan maken. Praat een duidelijke taal tegen vrouwen want in de mist van die grijze zone gaan ze flippen. Duidelijk communicatie is zo belangrijk en als misverstanden ontstaan wordt de afstand steeds groter maar ook de frustratie.

Soms moeten we durven zeggen wat we voelen en ik weet dat dit ook voor mij een hele moeilijke opgave is. Ik ben in vele zaken een halve man wat me een multi-complex beestje maakt.

Khalil Gibran omschrijft het mooi ‘ Tussen wat wordt gezegd en niet bedoeld en wat wordt bedoeld en niet gezegd gaat de meeste liefde verloren’.

Soms spreek ik woorden uit en voel ik mijn hart die wat anders wil uitschreeuwen maar mijn afweermechanismen zijn te sterk ontwikkeld. Als ze hun kans zien; voeren ze de adrenaline op en gaan ze heftig te keer omdat alles wat te dicht komt me zwak maakt.

Mensen noemen me vaak sterk maar eigenlijk ben ik bang, bang van de liefde, bang om te voelen, bang om kwetsbaar te zijn, bang om mijn comfortzone te verlaten, bang van mezelf omdat ik soms zo gevoelloos ben…

Als je een vrouw tegen het lijf loopt met bindingangst, denk dan eens aan deze quote en of je ook van haar kan houden in haar slechtste dagen…

‘Love me when i least deserve it, because that’s when i really need it’. Sla op deze momenten je armen om haar heen want haar angst komt uit een verleden waar ze altijd eenzaam is geweest.

Ik blijf geloven dat ik op een dag iemand tegen het lijf ga lopen die me zal begrijpen als ik wild om me heen sla en die de kracht zal hebben me te omarmen en tot rust zal brengen, ook als ik hevig schreeuw dat ik alleen wil zijn…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.