Eén kaartje




Ex-schoonfamilie en vooral het ontbreken van een eigen familie. Dat is iets wat na een scheiding soms pijnlijk duidelijk wordt. Vroeger, tijdens het huwelijk waren er feesten. Niet dat dit voor mij zo belangrijk was voor mezelf, maar kindjes denken daar anders over. En zelfs als de feesten niet zo belangrijk voor ze waren, de kaartjes die ze ontvingen was het misschien wel. Stel dat ze ooit trouwen dan weet ik dat de verhouding in familie 2 tegenover 12 ofzo zal zijn op het feest.

Maar ook nu valt dat verschil in aantal familieleden enorm op. Na de scheiding waren er plots twee huizen. Bij de mama en haar grote familie staat de kast vol kaartjes bij elke verjaardag en elk feest. 5 keer eitjes gaan rapen rond pasen, de sint die op 5 verschillende plaatsen komt, … En tijdens een weekje op kamp met de scouts is het 5 kaartjes van hen tegenover ééntje van mij. Bij mij staat er bij verjaardagen en feestjes slechts één kaartje, het kaartje dat ik mijn kindje gaf. Zij het met veel liefde, maar het is wel maar één kaartje. De sint komt hier maar één keer net zoals de paashaas. Gelukkig slaan ze mijn huisje niet over.

Nu gelukkig zijn kaartjes niet alles. En familie kun je vervangen door vrienden. Echte vrienden zorgen ook voor warmte en steun. Die warmte mocht ik gisteren ervaren en ik merkte ze deze ochtend nog steeds aan de lach van mijn kindjes. Soms is het leven meer dan één kaartje …

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.