Kids… ’t klokje tikt voor iedereen…




Ik ben 37 jaar (oké oké binnen 2 weken 38, maar nu dus nog 37) en ik heb 2 kinderen. Mijn kinderwens is vervuld. Niet alleen dat…ik heb echt het gevoel dat de tijd van baby’s gepasseerd is bij mij. Die trein heeft het station verlaten.
Maar ik merk wel dat heel veel mannen (en wellicht ook veel vrouwen) op deze leeftijd nog geen kinderen hebben, maar er nog wel graag willen. En dus zijn die potentiële of potentie volle mannen geen match voor mij 

Mensen nemen steeds meer op latere leeftijd kinderen. Hoe komt dat toch? Waren ze voordien bezig met hun carrière en is het moederhart of vaderhart pas laat beginnen kloppen? Of hadden ze geen juiste partner of andere problemen? Denken ze na over ‘later’?

Soms kiezen vrouwen die al lang single zijn er bewust voor om alleenstaande moeder te worden en te werken via een donor. Waarom ook niet? Als je zeker bent dat je een kindje wil…dan gaat dat.

 

Enkele jaren geleden heb ik overwogen om een kindje te adopteren. Financieel konden we dat en ik had het gevoel iets te moeten doen om een kind een thuis te geven. Mijn ex man dacht echter nooit dat kind even graag te kunnen zien als zijn eigen bloed. Bovendien was de wachttijd 8 jaar, wat ik dan weer een veel te lange procedure vond.

Gezien het standpunt van mijn ex man stel ik mij de vraag: wie heeft er ervaring met kinderen van een andere partner graag te zien? Zou je een man of vrouw met kinderen nemen als je er zelf geen hebt? Zou je een alleenstaande ouder worden indien je kinderwens groot is…En zou je ooit denk je, je laten overtuigen door een nieuwe partner om toch nog samen een liefdeskindje te maken?

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.