Hoe kan ik het kaf van het koren scheiden?




Een mooie vraag die ik deze week kreeg van iemand die pas terug single is. Ze had me wat geobserveerd die avond en was wat onder de indruk van hoe ik reageerde op de aandacht van mannen met een gezonde natuurlijke flow van afstand-nabijheid.

Ondertussen ben ik zelf bijna 2jaar single en ik heb er inderdaad wel wat mijn draai in gevonden. In het begin was ik totaal niet klaar voor een nieuwe relatie en hield ik hoe dan ook subtiel de boot af. Ik heb altijd al veel aandacht gehad en hierdoor toch altijd al een gezonde buffer gehad maar nu was ik plots na 17jaar terug een vrije frêle vlinder in een heel ander tijdperk en levensfase. Ik had ook tijd nodig voor mezelf en misschien is dit wel mijn leerschool en redding hierin geweest om ook als vrouw van 40 niet in te gaan op de sneaky avances van mannen met enkel het doel je tussen de lakens te krijgen. Want geef toe we genieten toch allemaal wel van de aandacht die we krijgen en soms zou ons hart toch eens een sprongetje maken, al heb ik dan een hoofd die op fullspeed schreeuwt ‘watch out baby!!!!’. Massaal waren de lieve berichtjes en de charmeurs buiten de deur van ‘happy single’ tot ‘loyal family man’ en jaja zelfs in alle leeftijden van prille 20’er tot mannen halfweg de 50…
Single @ 40 is magic but full of poison!!!

Hoe je het ook draait of keert, velen hadden maar één doel… SEKS!!!

Zelf kan ik geen pasklaar antwoord bieden. Ik vind het zelf nog altijd iets heel moeilijks. Ik ben zelf iemand die veel tijd nodig heeft en niet snel met iemand tussen de lakens duikt. Mannen die daarop uit zijn moeten toch wel enkele maanden geduld met me kunnen opbrengen. Dit zorgt al voor een mooie afvallingskoers bij de zoektocht naar de code om mijn slotje te openen.

Ik leef vanuit mijn hart en gevoel maar als het om de liefde gaat ben ik heel rationeel en doordacht. Ik laat mensen maar geleidelijk aan toe en ben dan nog heel behoedzaam en alert. Is dit een goeie manier om het kaf van het koren te scheiden of blaas ik hiermee zo hard dat er zelfs geen koren meer te bespeuren is?

En wat als je wat spontaner in het leven staat en wat minder geremd bent?
Hoe merk je dan als iemand echt interesse heeft?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.