Mine, yours , ours #KIDS!!!!




En plots blijk ik plusouder te zijn…

Je leert een fantastische partner kennen maar ook die heeft een energiek pakketje mee van kleine of grote kids. Kids die hun plekje opeisen in de nieuwe relatie en die een deel van de energie en tijd van de partner vragen. Sommige zijn enkel aanwezig om de 2 weken in het weekend, de andere kinderen zijn er altijd of er is een flexibele regeling.
Hoe je het draait of keert een grote puzzele en zoeken naar een gezond evenwicht.

Je hebt zelf al dan niet eigen kinderen of misschien nog een onvervulde kinderwens. Wie zelf kinderen heeft , heeft ook een opvoedingskader met waarden en normen. De ene ouder is streng de ander wat minder.

Het is een situatie die vaak voor wrevel zorgt. Het verschil in opvoedingspatronen, een partner die jouw kind wijst op zijn negatief gedrag of een uitgesproken mening heeft over jouw aanpak. Of omgekeerd jij die je bedenkingen hebt bij de opvoeding of aanpak van de ander.

Ik weet voor mezelf dat ik de klik met mijn kinderen en nieuwe partner heel belangrijk vind en het liefst iemand met kinderen in mijn leven heb, die begrijpt waarom ik bepaalde beslissingen neem.

Mensen die hier reeds ervaring mee hebben? Hoe gaan jullie hiermee om? Kan je verdragen dat een ander jouw kind aanspreekt op gedrag? Zou je jouw vervulde kinderwens nog bijstellen om je nieuwe partner tevreden te stellen?

nutsy.jpg

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.