Date burn-out?




Opeens ben je vrijgezel na lang samenwonen. Al je zekerheden vallen weg. Na die eerste intense pijn grabbel je je eerste moed bij elkaar en gooi je jezelf op de datingsmarkt.

Je bent naïef, je gelooft in dat kussen of zelfs seks altijd gelijk staat met: ‘ik wil met je verder’. De aandacht die je krijgt is verslavend. Je experimenteert en tast alle mogelijke grenzen af. Na die eerste enthousiaste momenten kom je op 1 of andere manier veel personen tegen die je afwijzen. Af en toe stel je jezelf ook effectief open en hoop je op meer. Je begint zelfs te daten met anderen om iemand anders te vergeten.

Je zit in een negatieve spiraal, waar je steeds het beste van jezelf geeft. Je geeft zelfs meer van jezelf dan gezond is. Op een gegeven ogenblik denk je: ‘ik moet het hier anders aanpakken’. Je date en je date veel… heel veel. Soms met 3-4 personen op 1 week. Tussendoor chat je heel de tijd met elke potentiële kandidaat die nog maar ik de buurt van ‘misschien’ komt. Je maakt compromissen. Je date misschien zelfs met personen die even fucked up zijn als jij. Als je niets verwacht, kan je toch niet teleurgesteld geraken, niet?

pexels-photo-568027

Je steekt geen tijd meer in jezelf. Je geraakt stilaan ontmoedigt en misschien geloof je er niet meer in. Je geeft jezelf geen tijd meer om even op adem te komen. Je begint levensverhalen van dates door elkaar te slagen. Je geraakt ongeïnteresseerd in de verhalen die ze jou vertellen. Op die manier leer je veel mensen kennen, maar geef je niemand echt een kans. Je steekt geen tijd meer in vriendschappen. Alle contacten die je nu hebt zijn vluchtig en oppervlakkig. Je wil van dat slecht gevoel vanaf, dus je vult nu je dagen nog meer met daten, chatten en zoeken naar. Op zoek naar dat zalige gevoel van bevestiging.

Ikzelf dacht op een gegeven moment: Als ik maar voldoende date, kom ik die speciale persoon vanzelf wel tegen. ‘It’s in the quantity not in the quality’. Ja, ik verloor mezelf. Mijn weinige vrienden die ik nog had, konden niet meer volgen wie, wie was. De meesten begrepen mijn zoektocht en onderliggend verdriet ook niet.

En daar was ie dan: mijn ‘date burn-out’!

Ik stevende regelrecht af op een depressie. Gelukkig ligt het niet in mijn karakter om in een hoekje te huilen en het slachtoffer uit te hangen. Ik moest iets doen! Dus ben ik aan de slag gegaan. Met mezelf.

Door even niet meer te daten. Door even bewust de tijd te nemen om verdriet te verwerken. Beetje bij beetje begon ik mezelf opnieuw te respecteren en graag te zien. I put ‘me’ first. Ik weet nu wat ik wil en wat bij me past. Daarom vind ik een groep als deze zo leuk. Je kunt op een veilige manier mensen leren kennen door mee te doen aan evenementen. Het voelt minder geforceerd als een datingsite.

Ik zou wel eens willen weten of er nog mensen zijn die door deze fase van heel veel daten zijn gegaan. Ben je jezelf toen verloren? Hoeveel date jij nu en waarom?

Ik kijk ernaar uit om jullie reacties hierop the lezen. 🙂

heartsickness-lover-s-grief-lovesickness-coupe-50592

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.