Laws of attraction, homemade…




Ettelijke jaren geleden kwam mijn broer op een zondagmiddag thuis, gooide zich al wenend in de zetel… Geen idee wat er gebeurde, want ik was nog vrij jong, vroeg ik wat er gaande was…

Ik mocht het niet horen maar luisterde wel toen hij het vertelde aan mijn zus…
Zijn lief moest het ‘gedaan maken’ van haar ouders… Omdat hij niet had verder gestudeerd vonden zij hem niet waardig om met hun dochter om te gaan. Zij wilden een ingenieur of een bankier voor hun dochter. Hij was ook niet afkomstig van ‘zelfstandigen’ dus was dat niet genoeg…
Waarschijnlijk besliste hij toen om dan maar gay te worden…

Jaren later had ikzelf een aan-uit relatie met een meisje…
Het ‘aan’-deel bestond eruit dat we enorm, ongelooflijk goed overeen kwamen. Humor, zienswijzen, muziek, eten, sport…er waren maar weinig dingen waar we het niet eens over waren. Ook over kinderen, opvoeding, stijl van het huis, auto keuze, respect voor mens en dier, principes hadden wij elkaar eigenlijk wel goed gevonden… Soulmates….

Het ‘uit’-gedeelte bestond uit de twijfel die er was vanuit haar omgeving en waardoor ze zich liet beïnvloeden.
Haar ouders en broer… Er was het leeftijdsverschil, zij was 17, ik 25. En toen was er alles nog wat ik beschreef hierboven bij mijn broer. Haar ouders waren zelfstandig en hadden iets bereikt. Mijn ouders niet. Zelfstandig geweest, dat wel. Maar in het vlas. En toen dat ineen stortte volgde het faillissement en ging mijn vader werken als chauffeur, in ‘den bouw’… De ‘vlas’ periode heb ik nooit meegemaakt, dat was van vóór mijn tijd…

Bij mij was het simpel. Ik hield van haar voor wie ze was, voor wat ze deed. Voor het pintje dat ze meedronk, voor de twijfelende glimlach als ze iets vertelde en dacht dat ik het niet grappig zou vinden. Voor haar gezonde blos op de wangen toen ze van buiten naar binnen kwam, of als ze had gesport, of naar mij was gefietst. Haar nieuwsgierigheid boeide mij toen ze van mij dingen wou leren. Mijn ego werd gestreeld toen ze mij geloofde als ik iets vertelde. Mijn ijdelheid beleefde hoogdagen omdat ze mij mooi vond en omdat ik goed kon kussen….

Waarom is alles zo berekend? We zijn nu allen wat ouder, hebben ervaring, hebben bagage, wonen her of der, hebben misschien kinderen….
Er zijn veel dingen die we in ons hoofd hebben als we een partner kiezen…
Maar waar is de liefde? Zouden we niet beter allen blind zijn zodat we niet het uiterlijk zien maar de ziel van iemand? Zouden we niet beter alleen zijn zodat we ons niet laten leiden door onze omgeving?
Zouden we niet beter niks hebben qua bezit zodat we niet kunnen kijken naar de auto of het huis of de bankrekening?

We maken allemaal keuzes. We zien iemand en dat uiterlijk bevalt ons of niet. Mooi uiterlijk? Haar die ons bevalt? Grote of kleine voeten? Slank of mollig? Welke kledij draagt ze? Past het bij haar uiterlijk of haar leeftijd? Voila, dat was de eerste ronde, de eerste selectieproef… Ik ben al veel gebuisd geweest 😂
De 2e ronde… Het babbelen. Valt dat mee, past haar stem bij haar gestalte, heeft haar stem de juiste intonatie bij de woorden die ze zegt, spreekt ze luid of zacht?…….

Wat maakt iemand aantrekkelijk? Wanneer stel je vast dat er ‘een klik’ is? Waarom durf je die wél en de andere niet aanspreken? Laten jullie je beïnvloeden door de mening van jullie vrienden? Wat betekent de afstand tussen elkaar voor jullie?
Een algemeen antwoord is er niet. Het is voor elk van ons een keuze, een afweging, een vergelijking.

We all make our own rules, homemade…

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.