Tradities




Hoe komt het toch dat zondag voor velen een typische familiedag is? Is dit historisch zo gegroeid? Na een bezoekje aan de mis in de lokale kerk iets gaan eten met bij de ouders, grootouders en overgrootouders. In een tijd waar de klassieke gezinssamenstelling nog helemaal anders was. Waar echtscheidingen zo goed als niet bestonden, of als je het dan toch overwoog, je zeker wist dat je verketterd ging worden, verbannen uit de gemeenschap en na de dood ging de hel voor eeuwig op jou wachten. Een mens zou voor minder beslissen om toch niet te scheiden.

Gelukkig zijn tijden nu anders. Maar toch blijft bij velen de traditie bestaan van een gezins- of familiedag. Misschien is de kerk ondertussen vervangen door voetbal of een andere sport en de zevende dag op tv door wat digitale muziek op de smart tv. Tijdens veranderen, tradities niet. Maar wat is de plaats binnen deze tradities van de gescheiden man, die geen familie heeft. Of toch minder familie door het wegvallen van 50% van de familie na de echtscheiding. Kunnen vrienden dit gemis dan vervangen? En staan alle vrienden wel open om dit traditioneel familiemoment te delen met een vriend. Of zijn de momenten met vrienden traditioneel de vrijdag- en zaterdagavond. En zelfs hier komt de gescheiden man plots voor een probleem, want waar gehuwde vrienden makkelijk gelijk welke vrijdag of zaterdag eens wegkunnen (omdat hun partner de zorg wel kan overnemen), gaat dit voor de gescheiden vrijgezel man slechts om de twee weken. En helaas kan of wil niet iedereen hier even vlot rekening mee houden.

Gelukkig bestaan er tegenwoordig gemeenschappen zoals People 4 Fun, waardoor je ook als alleenstaande vader die vrijdag, zaterdag of zondag kan invullen en mensen kan leren kennen die op dezelfde manier botsen met de tradities.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.