De schoolkeuze




Mijn zoon, laten we hem voor de eenvoudigheid Jason noemen, was altijd al een special ventje. Hoogbegaafd volgens de school en het CLB, eerder gewoon en wat lui volgens zijn ma, mijn evenbeeld volgens mezelf. Ik kan mezelf nu eenmaal in veel van hem herkennen. Hoe hij doet, hoe hij reageert, zelfs zijn koppigheid en vastberadenheid. Ondertussen is hij één klasje voor en nog steeds met gemak één van de slimste kindjes van zijn klas. En met gemak bedoel ik echt dat hij zo goed als niets doet voor school, toch niet wat studeren betreft.

Vorige week zaterdag waren het opendeurdagen op school. Ik had met mijn ex-vrouw afgesproken om een halve dag samen met Jason, scholen te bezoeken. Helaas week ze onverwacht af van het plan (zo zijn exen soms zeker) en besloot ze een hele dag scholen te bezoeken, waardoor ik pas in de namiddag kon aansluiten en zo één school gemist had. Toevallig had ze de school waar mijn nieuwe vriendin werkt gekozen voor de voormiddag, waardoor ik niet meekon.

De eerste school in de middag was niet echt mijn persoonlijke voorkeur. Het was ook niet de voorkeur van mijn ex, maar onder het motto van: “Laat Jason zelf maar beslissen”, hebben we hem toch bezocht. Oh my god, was dat een saai bezoek. Na een bewieroking van de schoolfanfare en de leerkracht geschiedenis, hebben we toch maar gevraagd om de rondleiding wat in te korten. Eigenlijk wouden we enkel de lokalen voor STEM zien, want wetenschappen en techniek is nu eenmaal waar Jason voor wil kiezen. En zo zagen we hoe een braakbal uit elkaar gehaald werd, hoe zoutwater verdampte en een spoor van zout achterliet, hoe een robot geprogrammeerd werd en hoe een lamp brandde. Ik merkte snel aan Jason dat het niet echt zijn voorkeur was van school en dat zijn eerste keuze de school van de ochtend was. De school waar mijn nieuwe vriendin nota bene werkt.

De tweede geplande school in de middag was de school die op basis van de scholenbeurs de voorkeur had van Jason. Helaas voelde de opendeurdag koud en kil aan, ik hoorde Jason zelfs de term gevangenis een paar keer mompelen. Nu de sfeer met de ex was al even koud en kil en paste perfect in dit decor.  Laat dit decor nu toevallig de school zijn waar ik ooit zat als leerling. Mijn goede herinneringen van vroeger waren duidelijk met een vleugje nostalgie overgoten.

Na het bezoeken van de twee scholen in de namiddag, stond de keuze van Jason vast: hij wou naar de school van de voormiddag gaan. Om zelf de goede vader te spelen, heb ik toen snel zijn fiets in mijn wagen geladen en de rondleiding van de ochtend nog eens over gedaan. Deze was zonder de ex en ik zag een heel andere zoon. Toevallig hadden we dezelfde dame voor de rondleiding als mijn ex de ochtend had. Het was vlot en aangenaam en ik gaf mijn zoon gelijk in zijn keuze.

Scholen kiezen met de ex, iets dat mij normaal nog 3 keer te wachten staat, iets waar ik nog 3 keer naar kan uitkijken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.