Spiegels en rugzakjes




We hebben allen iets met spiegels. ’s Ochtends om te kijken of we wel netjes de deur uitgaan. ’s Avonds misschien wel een paar keer (in verschillende outfits) om toch maar te kijken, nee controleren, of we er opnieuw fantastisch uitzien voor dat feestje, die afspraak, … In de spiegel naar jezelf kunnen kijken vanuit de juiste hoek, is figuurlijke beeldspraak voor je zelfbeeld en zelfvertrouwen. Wat voor iedereen belangrijk is of misschien wel hoort te zijn, is die beeldspraak dan toch. In het beste geval werken we er actief aan, op onszelf met de juiste literatuur/vrienden/familie of door middel van therapie en deskundigen. In een ander geval laten we de tijd doen wat ze het beste kan, helen.

En dan heb je ook die zogenaamde spreekwoordelijke rugzak, alweer zo’n beladen item. Iedereen heeft er wel eentje omwille van zijn (extreem) positieve, wat minder positieve en ronduit negatieve ervaringen. Het zijn die zaken die je met je meedraagt en in het geval van negatieve ervaringen een soms ondraagbaar gewicht legt op gewone tot zware beslissingen. Je gaat met een zware rugzak ook niet springen over beken, maar er eerder rondom heen wandelen en misschien zelfs op een ander pad uitkomen dan datgene dat je oorspronkelijk bewandelen wou.

Deze twee termen krijgen we als single te vaak om de oren gekletst en wij weten als geen ander hoe we deze termen kunnen gebruiken in perfecte volzinnen om situaties, reacties, uitspraken en vooral onszelf om de haverklap te beschrijven. Soms excuserend, soms verklarend, soms de ware redenen ontduikend.

Maar wat als je op date gaat en daar plots oog in oog staat met iemand die je spiegelbeeld kon zijn en die als je goed luistert, quasi exact dezelfde rugzak draagt? En ja, het ziet er ook een zwaar rugzakje uit. Hij of zij lijkt er wel stevig te staan en draagt die rugzak met stijl. Maar dat kan ook alleen maar zo lijken natuurlijk. Iemand die hetzelfde meegemaakt heeft als jou, in dezelfde lijnen. Je luistert naar diens verhaal en valt van de ene verbazing in de andere. Dezelfde levenswandel, dezelfde fouten, dezelfde ervaringen, dezelfde trauma’s (iedereen heeft trauma’s denk ik, misschien onterecht). En nu praat ik heel even vanuit eigen persoonlijke ervaring: daarbovenop nagenoeg dezelfde studies, dezelfde carrièrewandel en tot overmaat van ramp hetzelfde persoonlijkheidsprofiel op de koop toe. Hoe gelijkend kan je zijn? Maar wat een leuke date… In dubio blijf je achter.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.